உங்கவீட்டு முற்றம்
பக்கத்துல நீ
பஸ்வண்டி நீள் பயணம்,
அந்த நீலச் சைக்கிள்
கலாசாலை நெடும் சாலை
நான் எழுதிய கவிதை
உன் பெயரில்
அவள் பார்க்கும் சுவர்களில்
ஞாபகச்சிதறல்கள்
எத்தனை கனவுகளை தின்றிருப்பாய்
காயங்களில் காய்ந்துகொண்டிருக்கும்
நேர்கோட்டுச் சூரியரிப் பகல்களும்
பனிவிழும் இரவுகளும்
நீ தரும் அவஸ்தைகளும்
தேவைகளை கேட்டுக்கிறங்கி
உனது ஆசைகளின் தடைதாண்டல்
'நான்' அன்பானவன்
உன்பேச்சுக்கு கட்டணம் அறவிடுகிறார்களோ
தெரியவில்லை
நிச்சயம் உதடுகளை விசாலித்து
கன்னத்தை சுருக்கிவிட காசுதேவையில்லை
ஆயிரம் அன்புகளை அடிக்கிக்கொள்கிறேன்
உண்டியல்களில்
தலையசைத்துவிடு பார்த்து
உன் கண்ணீரின் காயங்களை துடைத்துக்கொள்ள
மீண்டும் மீண்டு வருவேன்
உள்மன ஆழம் கண்டவன் நான் என்பதால்
