வேலைத்தளங்களும் மாற்றங்களும்

ஒவ்வொரு மாற்றம் எப்பொழுதும் வந்துகொண்டே இருக்கும். இருக்கவேண்டும்.
வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு படிகளும் கற்றுத்தரும் இந்த மாற்றங்கள் வாழ்வில் மாற்றங்கள் தேவை என்பதை உணர்த்தும்.

மாற்றங்கள் சிலவேளை சந்தோசச் சாரல்களைத் தூவிச்செல்லும். சிலநேரம் கண்ணீர்ப்பூக்களால் அர்ச்சிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்.

ஒரு ஸ்டேடஸ்,
"ஒவ்வொரு கூலியாளும் கவனமான படிப்பினைகள் மூலம் என்றோ ஒரு நாள் முதலாளியாகணும். மாற்றங்கள் எப்பொழுதும் தேவை."
ஒரு நிறுவனத்தில் அல்லது ஒரு வேலைத்தளத்தில் வேலைசெய்யும்போது ஒரு முதலாளி அல்லது முகாமையாளர் போன்ற ஒருவர் மூலமே அதிக கட்டளைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டு பலவேலையாட்களால் அந்நிறுவனம் அல்லது வேலைத்தளம் இயங்கிக்கொண்டிருக்கும். பல்வேறானவர்களின் மனிதஉழைப்பு அதாவது அடிமட்ட வேலையாட்களாலே உயர்மட்ட முகாமைத்துவம் சிறக்க நிறுவனம் திறனாக இயங்கும்.
இங்கு மூளையைச் சலைவை செய்து தொழில்வாண்மைமிகு அனுபவமுள்ள முகாமையாளராலேயே நிறுவனத்தை மிகச்சிறப்பாக கொண்டுசெல்ல முற்படமுடிகிறது. ஆனால் பல்வேறு அடிமட்டங்களில் சிந்தும் வியர்வை உண்மையில் சிவப்பு இரத்தங்களாலே இயங்கப்படுகிறது என்பதை ஏற்றுக்கொண்டும் ஏற்றுக்கொள்ளாததன்மையால் நகர்கிறது.

இதற்காகவேண்டி மாறங்கள் அவசியம். அந்த வேலைத்தளத்தின் அடிமட்டத்தில் வேலைசெய்பவன் அல்லது அவனது பிள்ளை உயர்மட்டம்வரை செல்லவேண்டிய அவசியமும் தேவையும் இருக்கிறது. இங்கே மாற்றங்கள் ஒரு வஞ்சனையோடு அல்லது வாஞ்சியோடு வளரவேண்டியதில்லை. மாற்றங்கள் உணர்ந்து சிறப்பான சேவையாற்றி பல்வேறு திறமைகளை வெளிக்காட்டுவதன் மூலம் கொண்டுவரப்படவேண்டியதே.

ஏனெனில்,
'அரசசேவையில் 20 வருட சேர்விஸ் 30 வருட சேர்விஸ் என்றெல்லாம் பலர் சொல்லுவதைக் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்.
இஙகு அவர்சொல்லிய அந்த வருடங்களில் உழைத்த உழைப்பு வினைத்திறனாய் அமைந்திருக்காது. திறனாக இருக்கலாம். அதற்காக அதற்காக முழுமையானவர்களாக அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. அதேபோல் மிகத்திறமைசாலிகள் என்றும் தம்பட்டமடிக்க முடியாது.

எந்தவொரு வேலையிலும் மாற்றங்கள் தேவை. ஆக அந்த மாற்றம் தான்வேலைசெய்யும் தளத்தில் உயர்வடையச் செய்யும் மாற்றங்கள் வரவேற்கப்படவேண்டிதும், அவர்களை அதே வேலைத்தளத்தில் சிறப்பான முன்னெடுப்புகளையும் முயற்சிகளையும் சிறப்பாக மேற்கொள்ளத்தூண்டும்.

ஆனாலும் ஏறத்தாழ 5 - 8 வருடங்கள் வரையே ஏதாவது ஒரு துறையில் இருத்தல் சிறப்பாக, நமது வேலைகளையும் நமது திறமைளையும் வினைத்திறனாகவும் (Efficiency), விளைதிறனாகவும் (Productivity) வெளிக்காட்டமுடியும்.

இதன்பின்னர் வேறுதுறையில் அல்லது முன்னேற்றகரமான நிலையில் வேலையைச் செய்வோமானால் இதோ வினைத்திறனையும் விளைதிறனையும் பெற்றுக்கொள்ள முடியும் நல்ல படிப்பினைகள் (Lesson Learning) மூலம்,
இதனால் எந்நவொரு வேலையிலும் கூடியகாலம் இருந்து அலுப்பறைகளைக் நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் கூட்டிக்கொள்ளாமல் நாங்கள் களைப்படையாமல் மகிழ்ச்சியான சிந்தனையுடன் மிகச்சிறப்பாக பணியாற்றலாம் இல்லையா? ஒரே வேலைத்தளத்தில் தொடர்ந்திருக்கும் போது பல்வேறு மனஉழைச்சலுக்கும் அழுத்தங்களுக்கும் உள்ளாக வேண்டியேற்படும். இதனைத்தவிர்ப்தற்கு மிகச்சிறந்த மருந்தே "மாற்றங்கள் உணரப்படவேண்டும்"(Feel the change) என்பதாகும்.


இதற்காக 'இத்தின வருச சேர்விர்ஸ்' என்று மொக்கை போடாம இந்தக்காலம் என்னுடைய காலம் என்று சொல்லக்கூடியவாறு செயலாற்றல் சாலச்சிறந்தது எனக்கருதுகிறேன்.
மாற்றங்கள் அவசியம் தேவையல்லவா,??

சித்திரையும் சிதறிப்போகும்(ன) மகிழ்வும்

முதல்ல சித்திரைப் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள் அனைத்து உள்ளங்களுக்கும்.
வருடங்கள் நகருதல் இயற்கையின் தோற்றப்பாடு. வருஷங்கள் புதுசு புதுசாவது நமது மனது வெளிச்சம் காணவேண்டும் என்கிற எண்ணத்தில்.

எந்த நிகழ்வாயினும் நாம் அதை சிறப்பாக கொண்டாடவேண்டியது தேவையும் அவசியமும். இதற்காகவே நமக்குள் நாம் உருவாக்கிக்கொண்ட பண்டிகைகளும் விழாக்களும். ஆயினும் அவை சமய, கலாசார, இனம் சார்ந்து இருப்பது வழமை. இதற்கு உதாரணமாக "சித்திரைப் புதுவருட" தினத்தைச் சொல்லலாம். இது கூட ஒரு தமிழ்ப்புத்தாண்டு என்று சொல்வது சற்று கஸ்டமாக இருக்கிறது. காரணம் தமிழ் என்பது மொழியை அடயாளப்படுத்துகிறதா? அப்படியானால் தமிழ் பேசும் மற்றய சமயத்தவர்கள் கொண்டாடமறுப்பதேன்? இல்லை எனில் இனம் சார்ந்ததா என்றால் அதே கேள்வி!!!

ஆக இதுவும் தமிழ்கலந்த இந்து சமயப்பண்டிகையே. எவ்வாறாயினும் பண்டிகை அல்லது விழா என்று வரும்போதே நமது மனதுக்கு இன்பமும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்ததாக அமையவேண்டும். இல்லையேல் அமைத்துக்கொள்ளவேண்டும்.

என்னைப்பொறுத்தவரையில் இங்கு மகிழ்ச்சி என்பது எதைக் குறிக்கிறது என்பது சற்று சஞ்சலப்பட வைக்கிறது. காரணம் இதற்கு முந்தைய காலப்பகுதியில் அதாவது இலங்கையின் உள் நாட்டு யுத்தத்துக்கு முன்னர் இவ்விழாக்கள் பண்டிகைகள் மிகவும் சிறப்பாக கலாசார சமய விழுமியங்களின் வெளிப்பாடக அமைந்திருப்பதைக் காணக்கூடியதாக இருந்திருக்கிறது. இதற்காக பல அரங்கேற்ற நிகழ்வுகளும் விளையாட்டு போட்டிகளும் கலை கலாசார போட்டிகளும் அரங்கேறியுள்ளன. சான்றாக இந்த காணொளியில் வரும் குரல்வழியினூடு கேட்டுப்பாருங்கள்.
மட்டக்களப்பில் சித்திரை



ஆனால் இப்பொழுதுகளில் இந்த விடயங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தாற்போல் இளைஞர் மற்றும் பெரியோர்களிடம் இருப்பது "குடியும் குடித்தனமும்" - அல்ககோல் பாவனை. ஆம் இப்போது (அதிகரித்த) இந்த மதுபான அதிமிஞ்சிய பழக்கமும் கெட்டுப்போகும் இளஞர்களின் அதனோடிணைந்த பாலியல் நடத்தைகளும்.

இப்பொழுது விருந்து (பார்ட்டி - party) என்று பொருள் பொதிந்த இந்த குடிப்பாவனை மட்டுமே என்கிற எண்ணம் மட்டுமே.
விருந்து அல்லது விருந்துபசாரம் என்பது ஓய்விலாமல் உழைத்து இயந்திர வாழ்க்கையில் ஓட்டிச்செல்லும் வாழ்க்கையில் தொடர்பாடலுக்காகவும் சமூகமயப்படுத்தலுக்காகவும் மனமகிழும் பொழுதுபோக்குக்காகவும் ஒன்றாக சேர்ந்து மகிழ்வுறும் நிகழ்வு. இது வழமையில் விருந்துணவுடன் குடிபானங்களுடன் சங்கீத நடன நிகழ்வுடன் நடைபெறும்.

ஆனால் இந்நிகழ்வில் பங்குகொள்வோர் மற்றவர்களை காயப்படுத்தக்கூடாது, எந்த இடைஞ்சலும் மற்றவர்களுக்கு வழங்கக்கூடாது என்பதில் கவனமாகவும் பொறுப்பாடாகவும் இருத்தல் வேண்டும். இல்லையேல் எந்த சந்தோசம் வேண்டும் என்று விரும்பினார்களோ அது கிடைக்காமல் அதற்கு மாறான கஸ்டங்களே வந்து சேரும்.

ஆனால் இப்பொழுது கிராமங்களில் இது வெறும் மதுபாவனையோடு மட்டும் அடிக்கடி நடைபெறுவதால் இதற்கு விருந்து அதாவது பார்ட்டி என்று சொல்வதா இல்லை 'குடித்தல்' என்ற சொல்வதா? இன்றைய காலத்தை நோக்கும் போது இன்னும் ஐந்து அல்லது சில வருடங்களிலே மதுப்பாவனை குறைந்த அல்லது ஏனைய ஒழுக்கமுள்ள பிள்ளைகளை (பெண், ஆண்) இனம் காண்பது இந்த அநாகரிக வளர்ச்சி என்று சொல்லும் ஒரு ஸ்டைலில் கிராமங்கள் வளருகின்றது. சந்தோசங்கள் எது என்பதைத் தவிர்த்து.

போர் என்ற போக்கில் வாழ்ந்த சமுதாயமா நாங்கள். இல்லை இதற்காகவா இவ்வளவு ஆசைகளை அடக்கிவைத்து இன்பம் காணுகிறோமா என்ற எண்ணம் பெரியவர்கள் மனதில் எழுவதை அவர்களுடன் உரையாடும் போது தெரிகிறது.

ஆனால் எமது கலாசார விழுமியங்களின் வெளிப்பாடாக இருக்கும் கவை கலாசார நிகழ்வுகள் என்பது ஒரு சமுதாயம் சார்ந்த மக்களுடன் பழகும் செயற்பாடு(Socialization)என்பதில் நின்று விலகி எமது போட்டி என்ற முனைப்பில் மற்றவர்களுடன் பிரச்சனைக்குள்ளாகி சந்தோசம் காண்பதில் என்ன இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு சிந்தனைகளில் வித்தியாசமாக யோசித்து பல்வேறு விடயங்களை செய்யலாம். அதைவிடுத்து இந்த சித்திரைப் புத்தாண்டில் எங்கள் பிரதேசம் எல்லாம் 'தீ' இருப்பது விளையாட்டு ஒன்றே.
ஏனைய கலை நிகழ்வோ, கச்சேரிகளோ, கூத்து, கொம்புமுறி, நாட்டிய நாடக நிகழ்வுகளோ இடம்பெறுவது குறைவு என்பதை விட இல்லை என்றே சொல்லலாம். சின்னஞ்சிறிய பிள்ளைகளை ஊக்கிவிக்கும் பல நிகழ்வுகள், பாடசாலை மாணவர்களை ஊக்கப்படுத்தும் கலாசார போட்டி நிகழ்வுகள்... இப்படி இன்னோரன்ன நல்ல நிகழ்வுகளை நாம் மறந்துவிடுகிறோம். இவ்வாறான பல விடயங்களை சொல்லிச் செயற்படுத்தும் நோக்கில் நாம் தவறுகின்றோம். இதைப்பற்றி கதைக்கக்கூட நமக்கு நேரம் போதாமல் இருக்கும். இந்த அவசரப்பொழுதுகளில் நாம் வாழ்ந்துவருகிறோம். அல்லது யார் எப்படி செயல்படுத்துவது என்ற கேள்வி. நமக்கென்ன இதெல்லாம் நமக்கு வேண்டாக வேலை என்கிற அசமந்தத் தன்மை.
நமது சிந்தனையை சற்று அகலப்படுத்தும் போது விளங்கும் சிதறிப்போகின்ற மகிழ்ச்சி எதுவென்றும், எப்படியென்றும்

நாம் எதில் இன்பம் காண்கிறோம் என்பது மற்றவர்களின் இன்பத்தை சந்தோசத்தைக் கெடுப்பதிலா என்பதை நமக்கு மற்றவர்களிடமிருந்து வரும் இடைஞ்சல்களே போதும் யோசித்து செயற்படுவதற்கு.

எந்த விழா செய்யினும் நிகழ்வு செய்யினும் கவனமாக செய்யவேண்டும் என்பதை உணரவேண்டும்.
சேர்ந்து செயல்படுவோம்

தலை வளருதல்

நாம் என்பது நான் என்கிற பல சேர்ந்ததே. ஆயினும் நான் வெற்றிபெறவேண்டும் என நினைப்பது தவறில்லை. ஆனால் அவனோ அவளோ முன்னேறுகிறாள் ஆகவே நான் முன்னேறியாகவேண்டும் என்பது சற்று ஒப்பீட்டுத்தன்மையைக் காட்டுகிறது.
அவனோ அவளோ முன்னேறும் போது, நானும் முன்னேறவேண்டும் என நினைப்பதற்கும் முன்சொன்னதற்கும் சில வேறுபாட்டை உணரக்கூடியதாக இருக்கும்.

என்னைப் பொறுத்தவரையில் நாம் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது அவர் எவ்வாறு எவ்வாறான முயற்சிகளை மேற்கொண்டார்? எவ்வாறான செயற்பாடுகள் மூலம் ஒரு தனித்துவத்தைக் கையாண்டு முன்னேறினார். இவ்வாறான எண்ணங்களை எண்ணிக்கொள்ளுவது சாலச் சிறந்தது.

இதற்கு மாறாக இவர் இன்ன பிரதேசக்காரர், இந்த வம்சக்காரர், இவர் இப்படியான எண்ணப்பாங்கை விடுத்து முன்னேற்றம் காணுதல் அழகு. முன்னேறுபவர் யாராகவாவது இருந்துட்டுப்போகட்டும். நமக்கென ஒவ்வொரு முன்னேற்றப்பாதைகளை வகுத்துக்கொள்வது சிறப்பு.

அதேபோல் எப்போதும் ஒரு முன்னோடி அல்லது முன்மாதிரியாக (Role model) வெற்றியாளர்களை, மக்களால் அதிகம் நேசித்தவர்களை மனதுக்குள் புகுத்திக்கொண்டு அவர்கள் அளவுக்கு வராவிடினும் அவர்கள் செயல்களின் வெற்றிகளைக் குறைந்தளவுக்கேனும் செய்து முன்னேறவேண்டும் என்கின்ற எண்ணம் எல்லோருக்கும் இருக்கும் பண்பு.

இதற்காகவும் நாம் அவர்களோடு எங்களை ஒப்பிட்டுப்பார்ப்பது அழகல்ல. அவர்களின் செயற்றிறனை அவர்களின் அனுபவப்பாங்கினைப் பெற்று நாமும் முன்னேற்றத்தின் வழியில் நிற்றல் நல்லது.

இங்கு ஒரு காணொளி. பாருங்கள் தலைவர்களான முன்மாதிரிகள்.

இதேபோல் நாம் எப்பொழுதும் முடியாது வெற்றி என்பது தூரத்தில் இருக்கும் நமக்கு நல்லது எட்டாக்கனி என்ற எதிர்மறையான எண்ணங்களே வெற்றியின் முன்னேற்றப்பாதைகளிலிருந்து சறுக்கல்களை ஏற்படுத்தும். இங்கு ஒரு கபடிக்குழு வெண்ணிலாவைத் தொட்டு நிக்குது பாருங்கள்.



இந்த பஞ் வசனம் கூட நல்லாத்தான் இருக்கு..
கஸ்டப்பட்டு இஸ்டப்பட்டு உழைப்போம்

ஆரம்பம், ஆயத்தம் (லெட்ஸ் கோ)

ஆரம்பம்

'வணக்கம்' என்ற சொல் தமிழில் உள்ள சிறப்புச்சொல். இந்த வணக்கம் சொல்ல நேரம் தடை இல்லை. உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் யாரைத் தொடர்பு கொள்கினும் நாம் இலகுவாக வணக்கம் சொல்லலாம். ஆங்கில மொழியில் பேசும் போது நாம் பேசும் நபர்களின் நேரகாலங்களில் வணக்கம் சொல்லும் முறை வேறுபடுகிறது. நாம் ஒருவருக்கு காலைவணக்கம்(Good morning) சொல்லுங்கால் அவருக்கு பின்னிரவுப்பொழுதாக இருக்கும். ஆனாலும் தமிழில் வணக்கம் இந்த நேரகால வேறுபாட்டைத்தருவதில்லை. இது கூட நமது உறவு ஒருவர் சொல்லும் போதுதான் உணர்வானது. (பகிர்வு)

வருடத்தின் முதல்நாள் வாழ்த்துக்கள்

வருடங்கள் வேறுபடுகிறது மொழிகளால்,மதங்களால். உதாரணமாக தமிழ்-சிங்களப் புத்தாண்டு, திருவள்ளுவர் வருடம்,இஸ்லாமிய வருடம். இவ்வாறு வேறுபட்டுக்கொண்டிருந்தாலும் ஆங்கில வருடமே அனைவராலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நமது கலாசாரம், சமயம் என்ற சொல்லுக்கு அப்பாற்பட்டு தொழில்நிமித்தம் நாம் ஆங்கில வருடத்தை பயன்படுத்திவருகின்றோம். ஆதலால் இவ்வருடத்தின் முதல் நாளான நேற்று நாம் நமது சமயம் அல்லது மதம் அல்லது இனம் சார்ந்து இவ்வருடத்தை வரவேற்க்கத் தவறுவதில்லை. அதேபோல் இவ்வருடத்தின் முதல்நாளில் நமது சமயம் அல்லது மதம் சார்ந்து கடவுள் வழிபாடுகளை நம்பிக்கையுடன் மேற்கொள்ளாமல் விடுவதும் இல்லை.

ஆக நாம் எம்மதத்தைச்சேர்ந்தவர்களானாலும் இப்புதிய வருடத்தின் முதல்நாளில் வாழ்த்துச்சொல்லக்கூட வெட்கப்படுவதுமில்லை, மறப்பதுமில்லை. இதற்காக நாம் எமது கலாசாரம், மதம் சார்ந்து வாழ்த்துச்சொல்ல அல்லது இப்புதிய வருடத்தைக் கொண்டாட மறுக்கும்போது ஏதோ குறுகிய வட்டத்துக்குள் இருப்பவர்களாகவே எண்ணத்தோன்றுகிறது. இவர்கள் வாழ்த்தாமல் அல்லது இப்புதிய வருடத்தைக் கொண்டா டாமல் பிடிவாதமாய் இருந்தால் மதப்பற்றாளர்களா? அல்லது காலாசார வாதிகளா? ஏன் இப்படி???

வார்த்தைகள் பேசுவதற்கும் காசு கொடுக்கவேண்டும் என்றால் அனேகம்பேர் பேசாமலே இருந்துவிடுவர். இப்படி இருக்கும் போது வாழ்த்துக்கள் என்று சொல்லி மற்றவர் மனதை இலேசாக்குதல் நமது மனதையும் மற்றவர் மனதையும் மகிழ்ச்சிப்படுத்துதல் நல்லதாக இருக்கும் இல்லையா?

வாழ்த்துக்கள் என்பது பிறந்தநாள், புதிய நாள், வெற்றிகள் குவியும் நாள்,... இப்படி பல்வேறு சந்தோசம் தரும் நாட்களில் அவரவர்களுக்கு வாழ்த்துக்களையும் பாராட்டுக்களையும் சொல்லி மகிழ்ச்சிப்படுத்துதல் உன்னதமான பண்பு என கருதுகிறேன். இதற்கு மதம், இனம் இன்னுமென்னவோ தடையாக இருந்தல் அவசியமன்று. வாழ்த்துச்சொல்லப்படுவதற்கு மற்றவர் யாராக இருக்கவேண்டும் என்பதும் அவசியமல்ல. நமக்கு ஒரு உறவானவராக தேவைப்படுபவராகத்தான் இருக்கவேண்டும் என்று கூட இல்லை. நமது நண்பராக, நமது வயதுக்கு கீழ்ப்பட்டவராக உயர்ந்தவராக என்று கூட இல்லை. யாரோ ஒருவராக இருக்கலாம் வாழ்த்துக்கள் தெரிவிக்க வாழ்த்துக்கள் தெரிவிக்க வேண்டிய தருணத்தில் சொல்லிவிடுங்கள். இல்லையேல் நீங்க சொல்லவேண்டிய நேரம் அவருக்கு அந்த வாழ்த்து பொருத்தமற்றதாகிவிடும். உதாரணமாக பிறந்தநாளைப் பாருங்கள். அன்றைக்குத் தவறினால் அடுத்த வருடம் வரை காத்திருக்கவேண்டும்.

ஒன்றிணைப்பு
நாம் ஒரு சமூகத்தில் வாழும் போது, ஒரு குடும்பத்தில் வாழும்போது, ஒன்றாக ஒரு வேலைத்தளத்தில் இருக்கும் போது... இவ்வாறு சேர்ந்து வாழும் எந்தப்பொழுதுகளிலும் நாமும் முன்னேறி மற்றவர்களையும் சேர்த்துக்கொண்டு போக வேண்டும் அதாவது இழுத்துக்கொண்டுபோகவேண்டும். உண்மையான வெற்றி இதுதான்.
தனி மனிதனொருவன் வெற்றிகாண்பதை விட சமூகம் வெற்றிகாண்பதில் தான் உண்மையான வெற்றி இருக்கிறது.

பாருங்கள் நமது நண்பர் ஒருவர் அனுப்பிய ஒரு காணொளி.
உங்களாலும் முடியுமா, முடிகிறதா என்று பாருங்கள், இல்லை என்றால் முயற்சியுங்கள்.

தெருநாடகம்

"நான் பொறந்தது தனியா வளர்ந்தது தனியா...." பாடலை பக்கத்துவீட்டு வானொலிப்பெட்டி பாடிக்கொண்டிருக்க. அவன் கண்களைக் கசக்கி உசுப்பி விட்ட இந்த பாடலுடன் ஆரம்பித்த அந்த நாள் மகேஷ்க்கு அர்த்தப்படாத நாளென்றே தோன்றி எழுந்தான். இவன் பிறந்து வளர்ந்து படிச்சிக்கொண்ட காலங்களில் மகிழ்ச்சி என்பது தொலைதூர நிலாவாகவே அவன் நினைவுகளுடன் விதியானது.

அவன் எவ்வளவு கஸ்டப்பட்டு முன்னுக்கு வர நினைத்தாலும் அவனை ஏதோ ஒன்று பின்னுக்குத் தள்ளுவதாய் உணரலானான். படிச்ச காலங்கள் அதிகம். வாழ்க்கையைப் படிக்க முடியல என்ற ஏக்கம். யாரையும் பார்த்தா அவங்களா இல்ல இவங்க நம்மளப்போலயா.. என்று ஏதோ ஒன்று அவனா அவன் கேட்டுக்கொண்டு. வாழ்க்கையை வாழ முடியாம வரம்புகளைப்பற்றியே யோசிக்கலானான்.

இருந்தாலும் மூங்கில் காட்டையே மூழ்கடித்துவிடும் அந்த புல்லாங்குழழகி அவனுக்குள் வராமல் இருக்க அவன் என்ன காவிநிறத்திலா மனசை உடுத்தி வைத்திருந்தான். அதே அந்த பதின்ம வயது கீறல்கள் மகேஷின் மனதில் அந்த அவள். ஒரு சொட்டுக்குறைவும் இல்லாமல் நனைத்துவிடும் மழையைப் போல அவள் பார்வை அவனை ஒவ்வொருநாளும் உசுப்பிவிட்டுப்போகும்.
அவளுக்கு இந்த வரிகளைச் சொல்லணும் போல இருக்கும் மகேஷ்க்கு

"உன்னோடு பழகும் வருஷங்கள்
பழம் நழுவி விழுந்த
'பால்'ய பருவங்கள்

உன்னைப் பிரித்துப்பார்க்க முடியவில்லை
உனக்கு மட்டும் எப்படி முடிகிறது
என்னை விட்டுவிட்டு போக"

என்னை எடுத்துக்கொண்டு போவதாய் உணர்கிறேன் என்றவளை எப்படியோ இல்ல, காதல் காதலாகணும் அது ஜெய்க்கணும் என்ற ஏக்கம் கொண்டவனாய்.

சீனியில்
மொய்க்கும் ஈக்களாய்
உணர்வுகள்
தின்னப்படுகிறது
கட்டிக்கொண்டது
கற்றுத்தரவில்லை

அவன் அடிக்கடி வரிகள் விதைக்கும் கவிதைக்கும் தாயாகினான் அந்தப்பொழுதுகளில்.
ஆனால் சனா இதைக் கண்டுக்கவில்லை. அவள் நண்பியிடம் சொல்லி அனுப்பிவிடுகிறான்.
"காதல் கிறுக்கிறான் மகேஷ், சனா காதலித்துவிடு" என்று விண்ணப்பிக்கிறான்.

அப்போதும் வழமையைப்போல் அவனுக்குள் அந்த எதிர்மறைச்சின்னங்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுக்கொண்டு. "அவள் கிடைக்காமல்போனால் நான் என்னாவேன். அவள் கிடைக்கமாட்டாள். நான் யாரென்பதை அறிந்தால் சனா விட்டுவிடுவாள் என்னை. என்னை யாரென்று சொல்லியே ஆகணுமா இல்லை சொல்லாமல் போனால் பிறகு ஒடிந்து போவாளா?? நான் ஏன் பொறந்தேன்? இன்னும் நான் வாழவேணுமா,,?"
பாவம் வரம்புகள் வளர்ந்த மனிதர்களிடையே இவன் ஒரு வளர்ந்த நெல்லினம். பூசைக்குபோகாத பூவாய் கோயிலுக்கு வெளியில் வாழுகிறான். ரோசாச் செடிகளுக்குள் ஒரு அரளிப் பூ தான் தானென்று யோசிக்கலானான். தொடர்ந்து வேதனை ஏன் பொறந்தேன் என்று வாழ்க்கையை வெறுப்போடு பார்க்கலானான்.

சனா அவனை அவன் குடும்பத்தையும் அவன் வாழிடத்தையும் அறிந்துகொள்கிறாள்.
"மகேஷ் நீ நண்பனாகவே இரு. அதுக்கு மேல யோசிக்காத உனக்கு இது பற்றிச்சொல்லத்தேவையில்ல. தெரியும் தானே" என்று முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிடுகிறாள். காதல் முற்றுப்புள்ளியானது. இல்ல சூனியமானது வாழ்க்கை நரகமானது. மகேஷ் மனதில் பாரம். இதயத்தில் ஓட்டைகள். கண்களில் ஈரம்.

ஆனாலும் அவன் வெற்றிகரமாக கடினப்பட்டுப் படிச்சதால பல்கலைக்கழகம் செல்கிறான். அங்கே வாழ்க்கையின் கோலத்தை மாற்றலாம். வாழ்க்கையை வாழ்ந்து காட்டுவேன். நான் என்ன மனிதன் தானே என்று மனக்குமுறல்களை கொட்டிக்கொண்டு சனாவுக்கு விடைபகருகிறான். அவள், வீட்டிலே அடுத்தமுறை கெம்பஸ் (பல்கலைக்கழகம்) போவேன் என்று மறுபடியும் உயர்தர பரீட்சைக்காக படிக்கத் தொடங்குகிறாள்.

மகேஷ் பல்கலைக்கழகத்தில் மிக ஆவலாகவும் அறிவானவனாகவும் சதம் சதமாய் முன்னேறுகிறான். அங்கேயும் தனது படிப்பை மட்டும் நம்பி வாழ்க்கையின் தனது அடுத்த இருப்பைப் பற்றி சிந்திக்கலானான். அங்கே ஒரு சாலையில் தனியே அவன் உலா வருகையில் அந்த வரிகள் கண்ணில் பட்டது.

நீ வீசிய பந்து நோபோல் என்றால்
உன்னுடைய ஓவர் ஒவரா
மறுமுறை பந்து வீசு
விக்கட்டை வீழ்த்தலாம்
இக்கடடைத் தீர்க்கலாம்
.......கவிஞர் வாலி..........

இந்த கவிதைவரிகள் அவனுக்குள் இன்னொரு பரிணாமத்தைக் காட்டிவிட்டது. ஆனாலும் அவன் தனிமையை அடிக்கடி அசைபோடும் ஒரு உளறல்காரன். இது அவன் விரும்பிக்கொண்டதல்ல அவனது குடும்பம், குடும்ப வர்க்கத்தில் பிறந்ததால் ஏற்பட்ட ஒன்று. அவன் அவற்றிலிருந்து விடுபடவேணும். மாற்றம் வேண்டும் உலகில் மாற்றம் கொண்டுவரவேண்டும் என்று சாணுக்கும் முழத்துக்குமாய் மனசில எண்ணிக்கொண்டு....
பல்கலைக்கழகத்தில் மூணு வருசம் ஒன்றாகப்படித்து பழகிய மீராவின் மீது தனது ஈர்ப்பை இனங்காணுகிறான். நரகம் கொண்ட வாழ்வு சொர்க்கம் என்ற மாறுதல் கிடைக்கும் என்ற அசயாத நம்பிக்கையில் கால்கோள் இடுகிறான் கல்யாணத்தில் வாழ்க்கை ஆரம்பிக்க வேலையும் கிடைச்சது கண்டு இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சியும் அவனை மீண்டும் அவனாக்கிய அந்த வாழ்க்கை இன்பநுகர்ச்சியையும் தந்தது மகேசுக்கு. ஆனாலும் அந்த வேலை அவனுக்கு தேவையா என்று பிறகு மீண்டும் எதிர்மறையான சிந்தனைகள் தலைதூக்க ஆரம்பிக்கின்றன...
இப்ப கூட அவன் பிழையாக நினைப்பது அவனது வேலையல்ல அவன் வேலைசெய்த இடம் அவன் குடும்பத்தை பிரிந்து வாழவேண்டிய நிர்ப்பந்தம். அங்கே அவனுக்கு கிடைத்த மாறுதலான உணர்வுகள். மீண்டும் தனிமை என்ற நிலைமை. வாழ்க்கை வெறுத்த அவன். கடவுளை காணவேணும் அல்லது. கடவுளைக்கொல்லவேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுக்குள் உருப்பெற்று வழிப்பெற்றுக்கொண்டிருக்க. அவனறியாமல் அவன் யாரையும் சந்திக்க முடியாமல் சந்திக்க விரும்பாமல் உலகின் எவ்வளவோ இன்பங்களையும் சந்தோசங்களையும் புதைக்கலானான். தனிமை என்ற நிலைமையில் அவனைத் தள்ளினான் அவன்.
அவனுக்கு ஏதோ பேய் பிசாசு சூனியம் பிடிச்சிருக்கு எண்டு பூசாரிக்கிட்ட பரிகாரம் தேடிச்சென்றனர் மீராவின் குடும்பத்தினர். இருந்தபோதும் மீரா இதையெல்லாம் ஒரு நம்பாமல் தனது கணவனக்கு என்ன ஆச்சு என்பதை அறிந்தால் கணவனின் பிரச்சனையை தான் அல்லாமல் வேறொருவர் மூலமாக அறிந்தால் அதற்கான தீர்வை எட்டமுடியும் என்று நம்பினாள். ஆனால் அவளுக்கு யாரைப் இதற்கு உதவிக்கு கேட்பது என்று தெரியாமல் தடுமாறினாள். உண்மையில் மகேஷைவிட மீரா இப்போது அதிக மன உழைச்சலுக்கு உள்ளாகினாள். பாவம் அவள் என்னசெய்வது என்று தடுமாறும் போதேதான் அந்த தெருநாடகம் மட்டக்களப்பு நகருக்கு அவள் அன்று செல்லும்போது அரங்கேற. அங்கே ஒரு துண்டுப்பிரசுரம் அவளுக்கும் கொடுத்தார்கள் கிழக்குப்பல்கலைக்கழக நாடகமும் அரங்கியலும் மாணவர்கள். அவளுக்காகவே அந்த நாடகம் அரங்கேறியதாக மீரா உணர்ந்தாள்.
அந்த துண்டுப்பிரசுரம்

பூசாரிய நம்புறத்த விட சாமிய கும்பிடலாம் என்பது சரியாய் பட்டது மீராவுக்கு. அவள் மகேஷ ஒருவாறு சம்மதிக்கச் செய்து உளவள நிலையத்துக்கு கூட்டிக்கிட்டு போனாள். அங்க ஆலோசனையும் வழிகாட்டலும் மகேஷ்க்கும் அவருக்கு உரிய மருத்துவசிகிச்சைகளும் முறையே வழங்க மகேஷ் நல்ல நிலையடைந்தான்.
மீரா இப்பதான் யோசித்தாள் மகேஷ் தற்கொலைசெய்ய முயற்சித்தபோது தடுக்காதிருந்தால் தனது வாழ்வும் மகேஷின் வாழ்வோடு முடிந்திருக்கும் எண்டு கண்ணீர்சொரிய மகேஷ் அவளை ஆரத்தழுவி நான் நானாகிட்டேன் நாம் ஏன் கலங்கணும் என்று சொல்ல அந்த தெருநாடகத்தை பார்க்கணும் போல ஒரு ஆர்வம் மகேஷ் மனதில்.....

இது ஸ்டேடஸ் - 07

"மழை நனைக்கும் இரவு
நானும் போர்வையும்
அவஸ்தைகளில் மனம்
வெறுமனே திறந்துள்ளது
புத்தகம்"

"காந்தி ஜெயந்தி தினம் இன்று.
இன்றாவது அகிம்சையை உள்ளெடுத்து வன்முறையை வெளிவிட்டு உலகை சுவாசிப்போம்"

"ஓய்வான தருணங்களில் வாசித்துவிடுங்கள்
இல்லையேல்
வாசிக்கவேண்டிய தருணங்களில் ஓய்வு வந்து சேராமல் போய்விடும்."

"அலுப்பான பின்னேரம்; நண்பன் விபத்து, வைத்தியசாலை,காக்க காக்க போலீசு, பேரூந்துக் ஓட்டுனர் அப்பாவி, நடிப்பு, உரிமையாளர் கஞ்சன், இலஞ்சம்"

"நான் வருவேன் மீண்டு(ம்) வருவேன்..."'

"பாணின் விலை ரூ.3 ஆல் உயர்ச்சி ## புகைப்படக்கருவிகளும் ஒலிவாங்கிகளும் அடிவாங்கிக்கொண்டன##"

"நாங்கள் மற்றவர்கள் நலனைப்பற்றி சிந்திக்கும் போதுதான்
மற்றவர்களால் நமது நலன் யோசிக்கப்டும் பரிசீலிக்ப்படும்"

"ஒவ்வொரு இழப்புக்களின் பின்னர் தான்
அந்த இருக்கைகளைப் பற்றி மனம் சிந்திக்கிறது.
இழக்கும் முன்னர் இருந்துவிடுங்கள் இனிதாக."

"யாருக்காது வாழ்த்துக்கள் சொல்லவேண்டிய பொழுது உள்ளன்புடனும் புன்சிரிப்புடனும் வாழ்த்திவிடுங்கள்"

மேலுள்ள படம் மட்டக்களப்பு செட்டிபாளையம் துறையடி என்று சொல்லப்படும் மட்டக்களப்பு வாவியின் நன்னீர் மீன்பிடிபாளர்களுக்கும் பயனாளர்களுக்குமான பழைய ஓடத்துறையின் தங்குமிடக்கட்டடத்தின் தோற்றம். பல வருடங்களாக இல்லை தசாப்தங்களாக இப்படி இருக்கிறது என்றே சொல்லப்டுகிறது. திருத்தப்டுமா இல்லை புதிதாக அமைக்கப்படுமா?? ஒரு ஏக்கம். யார் கண்ணில் பட்டாலும் செயல்படுங்கள். செயல்படக்கூடியவர்களிடம் சொல்லிவிடுங்கள்.

கனவும் டாக்டர் அப்துல் கலாமும்

"கனவு காணுங்கள்" என்ற மந்திரச் சொல்லின் ஆத்ம புருஷர் என்றே அழைக்கலாம் நமது டாக்டர் அப்துல் கலாம் அவர்களை. எப்போதும் புத்துணர்ச்சியையும் சிந்திக்க வைக்கும், செயல்படத்தூண்டுகிற கருத்துக்களை நமக்கு சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் டாக்டர் அப்துல் கலாம் அவர்களின் சிந்தனைகளில் எழுந்தவைகளை (படித்தவற்றில்)பகிர்ந்துகொள்கிறேன். வாசியுங்கள் செயல்படுங்கள். செயல்படுவோம்.
இளையதலைமுறையினருக்காக அவர் சொன்ன விடயங்கள் எனக்குப் பிடித்தவைகளில் சில

தேடல்

உங்கள் மனதில் உள்ள ஆர்வத்தீயை வளர்த்துக்கொள்ளுகள். பெரியவர்களைப் போல் நீங்களும் தொலைநோக்குடையவராய் இருங்கள். அவர்கள் காட்டும் வழியில் நடக்கவேண்டும். நேர்மை என்பது மக்களின் உயரிய குறிக்கோளாக இருக்கவேண்டும்.

உயர்வு

உங்கள் எண்ணம் உயர்ந்ததாயிருந்தால்தான் நீங்கள் வாழ்வில் உயரமுடியும். கடுமையான உழைப்பு, உறுதியான இலட்சியம், அஞ்சாமை மூன்றும் உங்களிடம் இருந்தாக வேண்டும்.
ஒரு பொறியியலாளராகவோ, மருத்துவராகவோ, வழக்கறிஞராகவோ தான் நீங்கள் வரவேண்டுமா? ஏன் ஒரு தொழிலதிபராகக்கூடாதா? எல்லோருக்கும் வேலை தருவது அரசால் இயலாது. எல்லாருக்கும் அரசு வேலை கிடைத்துவிடாது. நாம் ஒரு தொழிலதிபராக வர வேண்டும் என்று கனவு காணுங்கள் பலருக்கு உங்களால் வேலை கிடைக்கும். எதையும் சமாளிக்கும் திறமையை நீங்கள் வளர்த்துக்கொண்டால் அத உங்களால் முடியக்கூடியதுதான்.

போராடுங்கள்

பிரச்சனை வரும்போது எதிர்கொள்ளத் தயங்காதீர்கள். கடுமையாய் எதிர்த்துப் போராடுங்கள். பிரச்சனையின் பிடியில் சிக்கிக்கொள்ளாதீர்கள். அது உங்கள் பிடியில் இருக்கும் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். பிரச்சனையை வெல்ல இதுவே சிறந்தது.


புனிதப்பணி

நான் ஆசிரியர்ப் பணியைப் பெரிதும் நேசிக்கிறேன். ஆசிரியர்கள் தாம் இளைய தலைமுறையினரின் வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்டுபவர்கள். ஆயிரமாயிரம் பேரின் வாழ்க்கைக்கு விளக்கேற்றி வைக்கிறார்கள்.

வெளிநாட்டில் வேலை

நம் நாட்டிலிருந்து பல பொறியிலாளாகள், மருத்துவர்கள், இன்னும் பல அறிவியல் நிபுணர்களும் வெளிநாடுகளில் வேலை தேடிச் செல்கிறார்கள். இந்நிலை மாறவேண்டுமானால் இலட்சக்கணக்கில் வேலைவாய்ப்புக்களை நம் நாட்டில் நாம் உருவாக்க வேண்டும்.

கடமை

நன்கு படிப்பது மட்டும் மாணவர்களின் கடமையாகிவிடாது. தங்களுடைய சுற்றுப்புறத்தைப் பசுமையாக வைத்துக்கொள்கிற, சுற்றியிருப்பவர்களின் அறிவை மேம்படுத்துகிற கடமையும் அவர்களுக்கிருக்கிறது. ஒவ்வொரு மாணவனும் இரண்டு மரக்கன்றுகளை நடவேண்டும். படிப்பறிவில்லாத இரண்டுபேருக்கு படிப்பு சொல்லிக்கொடுக்க வேண்டும்.

மேலுள்ள விடயங்கள் நமக்கு அவசியம் ஒரு உந்துசக்தியைத் தரும் என்பது திண்ணம். கொஞ்சம் நான் இதையும் சொல்லலாம் என்று தோன்றுது.
போர் என்ற சூழ்நிலையால் எதை எதை இழந்தோம் என்று எண்ணிப்பார்க்க முடியாத வடுக்களின் காயத்தை ஆற்றிக்கொள்ள வேண்டிய நிலையில் நாம் வளர வேண்டிய தருணம் இது. நமது பிள்ளைகள் வளர்ச்சியுற்றால் நமது சமூகம் வளரும். ஆக நாம் சுற்றியிருக்கும் எங்காவது ஒவ்வொரு பிள்ளையிலும் கவனத்தை முடிந்தளவு செலுத்தி அவர்களின் கல்விக்கு வழிகாட்டி கல்வித்தேவையில் கஸ்டப்படும் பிள்ளைகளுக்கு முடிந்தளவு உதவி செய்து அவர்களை வளர்க்கவேண்டும். இதை ஒரு கடமை என்றும் கட்டாயம் செய்யவேண்டிய தேவை என்றும் கருதுவோம்.

"ஒரு பெண் கல்விபெற்றால் ஒரு குடும்பமே கல்வி பெற்றதாகும்" என்று ஒரு இடத்தில் டாக்டர் அப்துல் கலாம் சொல்கிறார். வாழ்க்கையின் நீடித்த தன்மைக்கு பெண் கல்வி அவசியம். நமது நாட்டில் பல நூற்றாண்டுகள் கல்வியில் நாம் பின்னுக்கும் பொருளாதார வளர்ச்சியிலும் குறைவாக இருக்கிறோம். மற்றைய சமூகத்தின் வளர்ச்சியிலும் நாம் பின்னிலையிருக்கிறோம் என்று நினைத்தால் நாம் நமது சமூகத்தின் சில பிள்ளைகளையாவது வளர்ச்சி பெறச்செய்தாலே போதும்.

ஒரு தனி மனிதன் ஒருவனின் சாதனையைக் கண்டு நாம் பெருமிதம் கொள்வதை விட ஒரு சமூகம் சாதனைகாணவேண்டும்.
வீட்டுக்கு வீடு வாசல் படி இருப்பது போல் கல்வியின் படி(வழி) பெருகவேண்டும் ஒவ்வொரு வாசல்களிலும்.

இது ஸ்டேடஸ் - 06

"சந்தோசமும் இன்பமும் நமது செயல்களே தரும்.
மற்வர்களுக்காக நீ வாழ்கிறாய் என்று சொன்னால் உனக்காக யாரும் வாழமாட்டார்கள்.
ஆக நீயாக உனக்காக வாழ்"

"என்னால் செய்யப்பட்ட உதவிக்காக அதே உதவியை எனக்கு, உடனே செய்யவதை விட, கைமாறாக உதவி தேவைப்படும் வேறொருவருக்கு தருணத்தில் செய்துவிடுங்கள். உதவுதல் சங்கிலியாய் தொடரட்டும். தேவைப்படும் போது நானே கேட்பேன் # பார்த்தது பிடித்தது## அனுபவமும் கூட"

"அவன் திருந்திரானுமில்ல கேட்கிறானுமில்ல.
என்னைத் திருத்திக்கொண்டிருக்கிறான் என்று தான் சொல்லத்தோன்றுகிறது.
அமைதியும் அடக்கமும் அதிகரிக்கிறது"

"எதிரி எப்போதும் எதிரியே நண்பன் தான் அடிக்கடி பரிசீலிக்கப்பட வேண்டியவன்" ##படித்தது பிடித்தது##

"நிகழ்வுகளின் நிழல் படங்களும் அவற்றைப் பகிர்தலும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.
நான் இல்லா வேளையில் யார் பகிர்வார் எனக்காய் என்று ஒரு ஏக்கம்"

"இதுவரை நல்லாத்தான் இருக்கு இனியும் நல்லாவே நடக்கும்"

"என் தவறுகளைத் திருத்திக்கொள்வதில் எப்போதும் ஆவலாய் இருப்பேன்.
எங்கு தவறிழைக்கின்றேன் என்று சொன்னால் தானே எனக்கு விளங்கும்"

"தவறுகளில் ஏதும் இருப்பின் தண்டனை கொடுங்கள்.
கொடுக்கும் போது காரணத்தையும் சொல்லிவிடுங்கள்.
மன்னிப்பு வேண்டாம்."

"ஒரு தந்தை குடும்பபிரச்சனையால் தன் பிள்ளைகளை பிரிந்திருந்து பல வருடங்களின் பின் இணைந்த மகிழ்ச்சியில் மனம்.
இணையக் காரணம் நானும் ஒருவானாக."

"முழுமனதுடன் இல்லாவிட்டாலும் சில மணிநேரம் செல்கிறேன்...."

"மற்றவர்கள் போல் இல்லாவிட்டாலும் கொஞ்சமாவது நீயாகவே இருந்துகொள்"

மட்டக்களப்பு கல்லடிப்பாலம் புதிதாக அமைக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. பல வருடமாய் இளுபறி நிலையிலிருந்து இப்போது வேலைப்பணிகள் துரிதப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருப்பது வரவேற்கத்தக்கது.

சிதறும் சில்லறைகள் - 04 (ஆற்றுப்படுத்தல்)

இன்றைய தினம்:

"உலக இருதய தினம்". இத்தினம் ஒவ்வொரு வருடமும் செப்டெம்பர் 26 ஆந்திகதி 1999/ ஆண்டிலிருந்து கொண்டாடப்படுகிறது.
இவ்வருடத்திற்கான தொனிப்பொருள் "ஆரோக்கியமான வேலைத்தளத்தில் உங்களுடைய இதயத்திற்கு பொறுப்பானவர்களாய் இருங்கள்"
"Workplaces Wellness: Take responsibility for your own heart health"

"World Heart Day, which used to take place every year on the last Sunday in September, is organized by the World Heart Federation, and has been celebrated annually since 1999^. As of 2011, World Heart Day is celebrated every 29 September"

நமது மனம் கஸ்டப்படும் பொழுதுகளில் எமது இதயம் பலவீனப்படும் என்பது யாவரும் அறிந்ததே.அண்மைக்காலமாய் பல வேதனைகளில் துன்புறும் போது நமது இதயம் பாதிக்கப்பட்டு பல இதய நோய்களுக்கு ஆளாகிக் கொண்டிருப்படுத்தை அனேகர் அறிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் இதய நோய்களுக்கு காரணம் பல இருக்கலாம். மனவேதனைகளும் இதயத்தை பலவீனப்படுத்துவதை தவிர்ப்பதற்கே இத்தினம் கொண்டாடப்படவேண்டிய தேவையும் இவை பற்றிய ஒரு விழிப்புணர்ச்சியும் அவசியம். அனேகமாக சமுதாயம் என்ற சமூகச் சூழலில் நாம் வாழவேண்டிய பொழுது இன்ப மற்றும் சந்தோசச் சாயத்தைப் பருகிக்கொள்ள முடியாமல் இருப்பதாலேயே பல சிக்கல்களுக்கும் மன உளைச்சல்களுக்கும் நாம் ஆளாகின்றோம். இதற்காக நான் எங்கேயோ கேட்ட விடயம் இதயபலவீனமாவர்களுக்கு அல்லது இதய நோயாளிகளுக்கு "இசை" மருத்துவம் மிகச் சிறந்தது.
ஆனாலும் இதயச்சுமை மனதினால் ஏற்றப்படும் வலி இவற்றைக்குறைப்பதற்கு சரியான தொடர்பாடல், இளகிய சொல்லாடல், இனிமை ததும்பும் பேச்சு, புன்சிரிப்புடனான உறவு, கோபம்,ஆத்திரம் தவிர்த்து உறவாடும் போது மற்றவர்களின் மனதை வருடும். அவாகளிகன் இதயத்தின் வலிகளை நாமே குறைக்கலாம். அவ்வாறே நமது இதயமும் இலேசாகும் என்பது வலிமை தருகிறது.

என் பாரம் அதிகரிக்கும் தருணங்களில் அம்மா அப்பாவிடம் அழுதுவிடுவேன் அவர்கள் எனக்காக பகிரும் அந்த பாசத்தில் அதிக சுமைகளைக் குறைக்க நேரிட்டாலும் இது எனது பலவீனத்தைக் காட்டுவதாய் உணர்கிறேன்.

ஆனாலும் மற்றவர்கள் உளரீதியாக கஸ்டப்படும் பொழுது அவர்களை ஆற்றுப்படுத்தல் சிறந்தது. அது அவா்களுக்கு எப்போதும் துணையாக நீங்கள் இல்லாவிட்டாலும் உங்கள் சொற்கள் அவர்களை எப்போதும் இயல்பாக வைத்திருக்க உதவும் என்பது எனது அனுபவம்.
அதேபோல் நமது மனக்கஸ்டங்களுக்கு பரிகாரமாய் நாம் ஒவ்வொருவரும் மாற்றுவழிகளைக் கையாளும் போது மற்றவர்களைப் பாதிக்கா வண்ணம் இருக்கவேண்டும்.இல்லையேல் மாற்று வழியே மாறுதலாகிவிடும்.

நேற்றைய பொழுது
எங்க ஊர் பாலமுருகனுக்குத் திருவிழா. அதற்காக பட்டெடுத்தல் நிகழ்வு நடைபெற்றபொழுது பிடித்த ஒரு மாலைநேரக்காட்சி.

"மூன்று நாள்
சொர்க்கம்" -சுஜாதா

பாடசாலை மாணவர்கள் அவசியம் வாசிக்கவேண்டிய ஒரு புத்தகம் அழகாக சித்தரித்து எழுதியிருக்கிறார் சுஜாதா. வாசிக்கும் போதே இது நம்ம பார்த்த சம்பவம் போல இருக்கு
என்கிற உணர்வை எத்தனிக்கிறது. வாசிக்கவேண்டும் அனைவரும். கதைகள் புனைவுகள் என்றாலும் கருத்துக்கள் ஆழம் பார்க்கப்படவேண்டியது.
சாண்டில்யனின் சரித்திர நாவல்களில் புதைந்த மனது இப்போது சில தடங்களில் சமூகத்தில் பாய்கிறது.

நிலைபேறாத்தன்மை

பெரும் புலமை வாதிகள் தாங்கள் முன்னேறி எங்கள் கலை இலக்கிய நிகழ்வுகளை வெளிநாடுகளுக்கும் பேட்டிகளுக்கும் கொண்டுசெல்வதை வரவேற்கிறேன்.ஆனால் அவர்களால் ஏதாவது அதே நிகழ்வை எமது கிராமமட்டங்களில் செய்யமுடியாமல் இருப்பது, அல்லது செய்யத்துணியாமல் இருப்பது வருந்தத்தக்க விடயம்.

அதேபோல் தங்களுக்கு பின் வாரிசாக தங்கள் பிள்ளை அல்லது உறவினன் மட்டும் வரவேண்டும் என்று எண்ணிக்கொள்வது எமது கலை இலக்கியங்களின் நீடித்து நிலைக்கமுடியாத தன்மையைக் காட்டுகிறது. நிறையத் திறமையுள்ள மாணவர்களை வழிநடத்தாமல் இருப்பது கவலையளிக்கிறது. அவர்களுக்கு உந்துகோலாக இருக்காமை வெறுக்கிறது எனக்கு.

இது பல்கலைக்கழக மட்டத்திலிருந்து எங்கும் இருக்கும் விடயம். தாங்கள் புலமை வாதிகள் என்றால் அந்த நூற்றாண்டு அப்படியே அவர்கள் மட்டுமே வாழவேண்டும். தங்கள் காலத்தில் வேறு ஒரு மாணவனை உருவாக்க வேண்டும் என்ற முனைப்பில் அனேகர் இல்லை.இதனை விளங்கிக்கிக்கொண்டு நீடித்து நிலைக்கவேண்டிய தன்மையை ஏற்படுத்த முயலவேண்டும் என்பது எதிர்பார்ப்பு.

சிலருக்காக அல்லது சிந்தனைக்காக

மு.மேத்தாவின் சில வரிகள்

"நான் எனக்குள்ளேயே செத்துப்போனாலே தவிர
என்னை எவராலும் புதைத்துவிட முடியாது என்பதை நான் புரிந்து வைத்திருக்கிறேன்.
அதனால் தான் - நான் இழப்புக்களின் மத்தியிலும் எழுந்து நிற்கிறேன்.
சோகங்களில் மூழ்கிப் போகாமல் சுறுசுறுப்போடு சுற்றி வருகிறேன்."

இது ஸ்டேடஸ் - 05

"உன்னை உயர்த்திக்கொள்வது உன் செயல்களும் நீ பேசும் அழகிய சொற்களும்
நீயாக உயர்த்திக்கொள்ள முயற்சிக்காதே"

"ஆசைகளைத் துறக்கவேண்டும் என்று புத்தர் ஆசைப்பட்டார்". #படித்தது பிடித்தது #

"எத்தனை தடவை சிரித்து பேசி
எப்படிமா இருக்கிறாய் என்ற போதும்
கண்களின் ஓரத்தில் கண்டுபிடிக்கிறாள்
நுரைத்துக்கொண்ட கவலையை என் அம்மா"

"உன்னை வாழவைக்க உறவுக்காரன் தேவையில்லை.
முயற்சிகளை எடுத்து நீயாக வழிநடத்து உன்னை.
மற்றவர்களின் பல்லை விட உனது முரசு எவ்வளவோ மேல்"


"பிறரின் சந்தர்ப்பங்களை அவர்களுக்கு வழங்குங்கள்.
தடையாக நீங்கள் இருந்தால் உங்கள் சந்தர்ப்பங்கள் நழுவிப்போய்விடும்.
தவறிவிடுவீர்கள்"

"யார் யாருக்கோவாக நான் அவஸ்த்தப்பட வேண்டி இருக்கிறது. அவர்கள் திருப்திக்காக"

"என் இதயவீட்டின்
'மம்மி' ஆனவளே
உன்னையே வீடாக்கி
உறவாக்கிய அந்த பத்து மாதங்கள்." #எங்கேயோ படித்தது#

"மகிழ்ச்சியான விடியல் இனிய பாடலுடன் ..........."

"நான் காணாமல் போன கணங்களில்
மெல்லிய பாடல்களே என்னைக் கண்டுபிடித்துத் தருகிறது
இரவுவணக்கம் சொல்லிக்கொண்டு....."

"நான் விழுந்து எழுந்ததால் தான்
உங்களுக்கு விழுதலும் எழுதலும் பற்றி சொல்லமுடிகிறது"

"நீ என்னை வெறுப்பதால் உலகம் உன்னை வெறுக்கும் காரணம் நான் பூமியானவன்"


"மற்றவர்களை அன்பால் நோகடிக்கிறது என்பதில் ஒரு திருப்தி இருப்பதை இந்த மனசும் ஏற்றுக்கொள்கிறதா... அன்பால் இணைக அன்பு பகர்க"


"கரடியனாறு விபத்தில் உயிரிழந்த உறவுகளின் ஆத்மா சாந்தியடையட்டும். துருதுருத்த கவலைகளில் இருக்கும் அவர்களின் உறவுகளுக்கு அனுதாபங்கள்"

"காத்திருங்கள் உங்களுக்கான நேரம் தயராக இருக்கும் பயன்படுத்திக்கொள்ள
அதற்காக முயற்சியின் படிகளில் ஏறத்தவறாதீர்கள"

"எழுத்துக்களுக்கு அங்கிகாரம் வழங்கப்படுகிறதா எழுத்துக்களால் உணர்வு எழுதப்படுகிறதா என்று ஆதங்கப்படும் சராசரி எழுத்தாளனாய் காதலும்"

"ஒருவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை தெரிந்துகொள்ள அவரின் வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள் மனசின் ஆழம் செல்லலாம்"

"மற்றவர்களுக்கு வாழ்த்துச்சொல்லும் போது சந்தோசம் அமையட்டும் என்று சொல்லுதை விட சந்தோசமாய் இந்நாளை அமைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று பகிர்வோம்"

 இப்பூவின் விஞ்ஞானப்பெயர்: Vinca rosea(ஹபரண வைத்தியசாலையில் கடந்தவாரம் கிளிக் பண்ணியது. தமிழ்ப்பெயர் யாராவது சொல்லுங்கோ)

இது ஸ்டேடஸ் - 04

"புலரும் பொழுதுகள்
தானாய் விடியலுறும்.
மனதிலும் எண்ணத்திலும்
வரவேண்டும் 'விடியல்'
வெளிச்சமாக்குங்கள் உள்ளத்தை
புலர்ந்துகொள்ளலாம்"

"யாரை நோக்கி கல் வீசப்படுகிறதோ அவரை நோக்கியதாக இருக்கணும் ஆக மற்றவர்களை நோகடிக்கப்படாது"

"புகைந்து கொண்டிருப்பதை விட
எரிந்து விடுவது மேல்....
எனக்குள் நீயும் (நானும்)
உனக்குள் நானும் (நீயும்) "

..............எங்கேயோ படித்தது அதனுடன் நானும் சேர்ந்து............

"ஒவ்வொரு
பார்வைகளிலும்
அவஸ்த்தை
நீ
சாலையில் போகிறாய்
கண்களை கழற்றிவிட்டு"

"வாழ்க்கையைப்பற்றி தெரிந்து கொள்ள,
முதலில் மற்றவர்களின் கஸ்டத்தை புரிந்துகொள்ளுங்கள்,
மனசு நெகிழும் போது நமது கஸ்டம் சிறிதாகிடும்"

"சட்டவாக்கம் சட்டம் உருவாக்குவதை விட பரஸ்பர நம்பிக்கையையும் பங்காண்மையையும் எற்படுத்தி நல்லுறவு மூலம் ஆட்சி வேண்டும்"

"எத்தனை வேலைப்பளு
தொல்லைகள் ஆயிரம்
ஆனாலும் உன்
மூன்றுபக்க கடிதத்தை மட்டும் படித்து
மூன்று சொற்களில்
மனசை சுருக்க முடிகிறது
'ஆதாமின் அப்பிளால்'"

"அந்த ஏரியா இந்த ஏரியா எல்லா ஏரியாவிலயும் ஐயா கில்லி கில்லி உன் மனசத் தவிர.."

"செய்த தவறை ஒத்துக்கொள்ளணும் அதற்காக எத்தனை முறை வாதிட்டாலும் தவறு சரியாகிய வரலாறு இல்லை. "

"முடிந்தவரை மற்றவர்களின் கருத்துக்கு செவிசாய்க்கும் போதே உங்களுடைய கருத்துக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்"

என் மருமகள் என் மாமாவோடு

காதல் சாதல்

ஒரு ஆணாய்:
பதின்மவயது அந்தா இந்தா என்று ஆணாய் இருந்து அர்த்தம் தேடும் பருவம். காதல் என்றால் என்ன என்று விழுந்து புரள எண்ணும் மனது. காதல் பாடல்கள் பிடிக்கும் ஐட்டம் அல்லது பிகருகள் என்று எதிர்ப்பால் தேடும் பருவம்.

"பருவம் படர்ந்து
பார்வைகளில் சிதைந்து
காதல் மொழி
எதுவென தேடும் மனது"

எங்கோ பார்த்த அவளை இன்னும் எப்படி இந்த மனதால் வைத்திருக்க முடிகிறது கண்களுக்கு தான் எத்தனை மெமரி காட்டுக்கள். இப்படியெல்லாம் ஏங்கித் தவியாய் தவித்து காலம் கரையும் வாலிபர்களே!

ஒரு பெண்ணைப் பார்த்தால் காதல் வருகிறதென்கிறார்களே. அப்படி என்றால் பார்வைப்புலனற்றவர்களுக்கு காதல் எப்படி இருக்கும் என்று பார்த்தால் நாம் அந்த வயதுகளில் கொண்டது ஒரு மயக்கம் அல்லது மோகம் இதையும் விட சொல்லப்போனால் கண்மூடித்தனமான அன்பு (Infatuation).
காதல் என்பது
"இரு மனம்
எம் மனம்
என் மனம்
என தடுமாறும் வரம்"

(படம் முகநூல் நண்பர் Syed Tareq Rahman's Photos - Drawing இலிருந்து)

இந்தநிலை ஏற்பட வேண்டுமெனில் உணர்வு உள்ளம் வெள்ளமாய் பழகிப்பாருங்கள். இருவருக்கிடையில் இயைந்து போகும் பல இடங்கள் தெரிந்து கொள்ளப்படும். ஒன்றாய் இசைந்து பாடும் ஒரு சந்தம் தெரியும். இது பழகலும் பேசுதலும் உணரப்படும் இனிய பொழுது.

ஆக வெறுமனே பார்த்தால் அவளைக்காதலிக்க முடிகிறது என்றால் கண்ணில் தெரிந்தது காதல் என்பதை விட காமம் அல்லது தீவிர மோகம் என்றே சொல்லத்தோன்றுது. கேட்கலாம் காதல் என்பதன் அர்த்தப்படுத்தல் காமம் என்று. தவறு. காதல் என்பதன் ஒரு விளைபொருள் காதலில் காமம் அதாவது புணர்ச்சி இன்பம். காதலுக்கு முதல் எண்ணும் இதை காதல் எச்சரிக்கும்.
பல காதல்கள் கண்ணீரின் ஊர்வலத்தில் இருப்பதற்கு இதுவே முதன்மை பெறுகிறது.
காதல் பல புரிந்துணர்வுகளில் விட்டுக்கொடுப்புக்களில் வலம்வர வேண்டியது தவிர காவியத்துக்காகவும் கல்லறைகளுக்காகவும் இருப்பதற்கல்ல. காதலிப்பதற்காகவே காதல்.

இப்போதைய நமது பாரம்பரியங்களில் காதல் என்பதை விட வேண்டும் தவிருங்கள் என்றும் ஒரு பொதுவாக எல்லாப் பெற்றோர்களாலும் வெறுக்கப்படக் காரணங்கள் கல்யாணத்துக்கு முன்னான காதல் என்ற போர்வையில் கலைக்கப்பட்ட சிசுக்களின் சாபங்களே. அனேக காதல் கல்யாணங்கள் கல்யாண வாழ்க்கையில் தித்திக்காததும் இதற்கு காரணங்களே.
கல்யாணத்துக்கு முன்னரே இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் முழுமையாக உணர்ந்த ??? பிறகு காதலில் கரைந்த பிறகு கல்யாண வாழ்க்கையில் அவர்களால் வாழ முடிவதில்லை என்பது பல அனுபவசாலிகளின் கருத்து. என்னைப் பொறுத்தவரையில் இவர்களிடையே சரியான புரிந்துணர்வு முறையாக கட்டிஎழுப்பப்படாததே அல்லது தொடர்பாடலில் எழும் தீர்க்கப்படாத சிக்கல் நிலைமையுமே காரணமாக இருக்கிறன எனலாம். காதலின் பெறுமதி உணரப்படாமல் மனித இனத்தின் எச்சம் நீடித்த தன்மை என்பதை விளங்காமல் காதலின் அர்த்தம் அறியாமல் இருப்பவர்களால் காதல் என்பது விரும்பப்படாமலும் ஆதரிக்கமுடியாமலும் இருக்கிறது என்பது உண்மையே.

கற்றுக்கொள்க
காதலை
சாதலுக்கு அல்ல
வாழ்வதற்கு
என்று பகர்க உலகே

உணர்வுகளின் எழுச்சிகளில் காதல் வாழ்கிறது என்பது உண்மையே. அது

உயிர்களின் ஆழத்தேடல்
பரிணாமத்தின் பருவத்தேடல்
இதயத்தின் இன்பத்தேடல்

என்பதை உணர்க உள்ளங்களில் தேக்கி நுகர்க.

தேவைகள் தீர்ந்த பிறகு உயிர் என்பது உடல் ஆகும். காதல் தீர்ந்த பிறகு(கல்யாண) வாழ்க்கை நரகமாகும். காதல் சாதல் வரை கொள்க. இறுதி மூச்சும் இனி காதல் மூச்சாகட்டும். கல்யாணம் ஆனால் காதல் சாவது இல்லை. இன்னும் வளர்க்கப்பட வேண்டியதே.

(தொடரும் இனமத மொழிகள் கொண்டு)