அபியும் அஷ்வினும் - என்னைக் கொஞ்சம் மாற்றி

அபியும் அஷ்வினும் -01 இங்குபோய் முதல்காண்க

அன்றைய இரவுப்பொழுது அஷ்வினுக்கு மட்டும் இன்பப் பொழுதாகவே இருந்தது. அவனை அவனுக்கே நம்பமுடியாமல் இருந்தது. நானா இப்படி.. காதல் யாரைத் தான் விட்டுவைத்தது என்று புலம்பிக்கொண்டு நித்திரையில் அவன் என்னென்னவோ கற்பனையில் ஆழ்ந்தான்..

கடந்தவாரத்துக்கு முதல்வாரம் தான் இருக்கும், தியேட்டரில் ஆயுத எழுத்து படத்தைப் பார்த்துவிட்டு மாதவன் கெட்டப்பில் முடிவெட்டி சிக்கெரட் ஊதிக்கொண்டு அரவிந்திடம் வந்து "ஐம்பது மில்லிலீட்டர் வைனுக்கு ஆசைப்பட்டு வைன்சொப்பையே விலைக்கு வாங்ககூடாது" என்று நண்பனிடம் சொன்ன அந்த டயலொக்கையும் சொல்லும்போதுதான் அப்படியொரு சீன் வந்துபோனதை அரவிந்த் ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டான். இப்படியாக காதலை தொலைதூரக் கண்ணால் பார்த்தவனுக்கு யாரால் காதல் இனிப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிய அரவிந் மனது துடித்தது. மற்றவரின் காதல் உணர்வுகளை யார் யாயாரொடு காதல் கொள்கிறார்கள் என்பதை அறிவதில் ஒவ்வொருவருக்கும் விரைவான உணர்வு இருக்கத்தான் செய்யும். அரவிந் மட்டும் வித்தியாசமானவனா??? இரவுப்பொழுது இவனுக்கு தேவையில்லாமல் நகர்ந்தது.

அத்தனை ஸ்பரிசங்களையும் சொல்லிக்கொண்டு அந்த இலைகளின் நுனிகளில் ஐஸ்கட்டியாய் இருந்த பனித்துளியைக் கரைத்து தனது ஒளிக்கீற்று விரல்களால் துவம்சம் செய்துகொண்டு வந்த சூரியனைக் கண்டதும் "ஓ.. விடிந்துட்டுது.. நேரமாகிட்டு வெளிக்கிடணுமே." என்று விரைவாக்கிய காலைக்கடனும் விரிவுரைகளுக்கு காலைச்சாப்பாடையும் அடுத்த மணித்தியாலத்துக்கு ஒதுக்கிக்கொண்டு வெளிக்கிட்ட அஷ்வினுக்காக சைக்கிளை ஓட்டுவதற்கு காத்திருந்தான் அரவிந். அவன் வழமையாக அவ்வளவு நேரம் காத்திருக்கமாட்டான். ஆனால் இன்று அஷ்வினின் காதலியா கனவுக்காதலியா என்பதை அவனுக்கு காட்டும் நாள் அல்லவா. நண்பனின் வருகை." டேய் கெதியா வாடா" (கெதியா- விரைவா). "நாம மட்டுந்தான் லேட்" என்று சொல்லி இருவரும் விரிவுரைகளுக்கு செல்ல...
அதுகாலும் எதுவும் பேசாக ஊமையாய் இருவரும் அந்தக் காதலைப்பற்றி.
அவளைப்பார்த்த அந்தக்கணத்தில் அவள் பார்த்து திரும்பிய அந்த பார்வையில் சிக்கலில் சிக்கிய இவர்களா? இவர்கள் இருவருமா அழுகிய பழத்தில் துடிக்கும் புழுக்கள்,,? இன்னும் அந்த சந்தேகம். "அவளை இவன். இல்லை. ஆனா ஏன் அப்படியொரு பார்வை? இதன் விஷமம் என்ன?" அரவிந்துக்கு அந்தப் பாடம் விளங்காமலே முடிவுற்றது.

அந்த கேள்வியை அவிழ்க முற்பட்டபோது " அஷ்வின் நீ புதுசா போன் வாங்கினா நம்பரை சொல்லமாட்டியா எனக்கு? எங்கெட்டெல்லாம் தரமாட்ட.. ம்ம்ம்.. " என்று அபிவர்ணா சொல்ல.
"இல்ல அபி நேற்றுத் தானே வாங்கினேன். இண்டைக்குத்தானே தரணும். அதான் கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணு. நான் மிஸ்ட் கோல் எடுக்கிறேன்" என்று தொடர்பை தொலைபேசியின் வழியே ஆரம்பிக்க.
அரவிந்துக்கு அடேய் போன் வாங்கி மூன்று நாளாச்சு இப்படி உல்டாவுட்டு ஆரம்பிக்கிறானே.. ஆனாலும் அபி ஏற்கனவே யாரோ தனது சொந்த மச்சான் பிரவீனைக் கல்யாணம் பண்ணப்போவதாயும் அவனுக்கும் இவளுக்கும் ஏற்கனவே நிச்சயம் பண்ணியாச்சு எண்டு சொன்னது எல்லோருக்கும் தெரியுமே. "ஏன் அவள் இவன். ஒரே குழப்பமா இருக்கே"..

இதெப்படி சரியாகும். அது ஊர் அறிந்த விடயம். பிரவீனும் அடிக்கடி ஹோஸ்டலுக்கு வந்து அவளைச் சந்திப்பான். இதுக்குள்ள இவன் ஏன் இவளுடன்...

"அரவிந், அபி போன் பண்ணுறாள்" என்று பின்னேரம் அரவிந்தோட கதைச்சுக் கொண்டிருக்கும்போது சற்று விலகி ஓடினான் அஷ்வின் அபியோட கதைக்க.

" அஷ்வின் எப்படி இருக்க. ஏன் இண்டைக்கு ஒருமாதிரியா இருந்த. இஞ்சே இனிமேல் நீ குடிக்கிற கொறைச்சிடு. அப்பதான் பிறகு நீ குடியைவிடுறத்து லேசா இருக்கும். சரியா? "

"ம்ம்.. பிறகு சொல்லு... நீ சொன்ன பிறகு இப்ப குடிக்கிற சரியான குறைவு அபி. விட்டாச்சு எல்லாத்தையும் விடணும்."

என்றெல்லாம் என்னனவோ கதைச்ச பிறகும் அஷ்வினுக்குள்ள அந்த கேள்வி ஏன் இவள் இப்படி நெருக்கமாகிறாள். உண்மையில் என்னைக் காதலிக்கிறாளா. இல்லை காதலிப்பதாய் நடிக்கிறாளா? இவளுக்கு ஏற்கனவே நிச்சயம் பண்ணினவன் இருக்கும்போது என்னுடன் ஏன் இந்த .... பரிதாபம்.?? இல்ல.. அன்பு.. இது காதலா.. நட்பா??? என்று தடுமாறிய அவனுக்கு அவள்மேல் ஒரு ஈர்ப்பு என்னவென்று சொல்லமுடியாத அந்த "அது"...

அவனுக்குள் எத்தனை மாற்றம். மொடலான ரீசேட்,முடிவெட்டி சேவ் பண்ணி,செல்போன், குறுச்செய்தியாய் கவிதைகள், படிக்கணும் அவளுக்காக, சிக்கெரெட் விடணும் அவளுக்காக....அத்தனையும் அவளால்.
அவளேதான் அந்த சிறகுகளை தந்தாள். எல்லாம் மாற்றம். காதலில் தீர்ப்புகளா இவை. இந்த அவள் செய்த அந்த இனம்புரியாத அன்பு, கரிசனம், இதற்கு யாரைக்கேட்பேன். அவளே சொல்லித் தொலைக்கட்டும்.
அவள் இல்லாமல் இனி......வேண்டாம். அவள் ஸ்பரிசம் உள்ளத்தை இனிப்பாக்கும். அவள் பேச்சினால் கொள்ளை கொள்ளளட்டும். அவளுக்காக எல்லாம் மாறட்டும். என்றென்று அவனுக்குள் உருவான அந்த எண்ண அலைகளை கட்டுப்படுத்துவது கஸ்டமாகவே தெரிந்தது.

அந்தநேரத்திலும் வானொலியைத் திறக்க அவனுக்கென்றேதான் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது
"புதுவித அனுபவம்
நொடியினில் பெருகிடும்
இருவரின் உயிரையும்
அள்ளி அள்ளி பருகுதே"
என்று ஆரம்பிக்கும் அந்த பாடல்..

என்னைக் கொஞ்சம் மாற்றி...

அபியும் அஷ்வினும் -01

அத்தனை வெப்பத்தையும் உள்வாங்கிக்கொண்டு எதை எதையோ யோசிச்சுக்கொண்டிருந்தான் அஷ்வின்.
அப்பொழுதுதான் புறஊதாக்கதிர்களைத் தடுக்கும் கண்ணாடியாய் அவள் அங்கு நடந்துகொண்டிருந்ததை அவனும் அவன் கண்களையும் தவிர வேறு யாரும் பார்க்கவில்லை என எண்ணி பெருமூச்செறிந்து ஏதோ உற்றவனாய் மரத்தடியில் சாத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த தனது நீலச் சைக்கிளையும் கவனிக்காமல் எழுந்து நடக்க எத்தனித்துக்கொண்டிருந்தான்.

சட்டென்று அவள் உசுப்பிய பார்வையில் பக்கென்று சிக்கி அஷ்வின் சுருண்டுபோனான். "அவள் அழகி.
அவள் வேண்டும்.
அவள் எனக்காக வேண்டும்.
என்னைக்கொல்லும் சிறுக்கி.
எனக்கான காதல் கிறுக்கி..." என்றெல்லாம் சொல்லியவனாய் தனது நண்பனைத் தேடி ஹொஸ்டலுக்கு போனான்

"டேய் கதவைத்திறடா அரவிந்" என்ற ஆவலான தேவையை அவசரப்படுத்திய அஷ்வினின் குரல் தடுமாறாமால் வந்ததைக் கண்டு அரவிந் கதவைத்திறந்து " என்ன தொர ஓடி வாற"
"டேய் நான் இனி.... நேற்று நீ வாங்கிய அந்த ரீசேட் எங்கடா.. ஆ... அந்தா இருக்கு.. வெயிட் " என்று சட்டென அரவிந்தின் ரீசேட்டை போட்டுட்டு அந்த கறுப்பு கூலிங்கிளாசையும் போட்டுக்கிட்டு "ஹேய், டேய் ஷாருக்கான் எப்படி இருக்காரு. மன்மதன் அன்புக் கமல், ம்ம்ம்.... விக்ரம்.. எப்படிடா இருக்கன் சொல்லு. வடிவா இருக்கேனா இல்லை இன்னும் அழகாக..." என இழுத்துக்கொண்டிருக்க.
இதெல்லாம் பொறுமையுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அரவிந் இவன் யாரோ ஒரு பொண்ண பாத்திட்டான். ம்ம்ம்.. இதுக்கு இன்னும் இவன் மொடலாகணுமே... சீ சீ இவனுக்கு இது தான் சான்ஸ். காதல்களையில் காளையிவன்.
" என்னடா மைண்ட் வொயிஸ் பலமா இருக்கு"

"மூஞ்சப்பாரு முதல்ல தலைமுடிய வெட்டு சேவ் பண்ணக்க பிறகு சாருக்கானா சகீர்கானா எண்டு யோசி, சிக்கிரட் பத்திறத கொறச்சிட்டு குடிக்கிறதையும் நிப்பாட்டு."
"அட்வைஸ்.. ம்ம்ம் நாளைக்கு அவள் பக்கதில போவாள், நீ பார்க்காம போவ...
பாரு கூல்பார்..
ஒற்றை ஐஸ்கிறீம்...
சுவைக்கும் இரண்டு உள்ளங்கள்
உருகும் காதல்" என்று சொல்லி காதல் எண்ணக்களை விளக்கிக்கொண்டிருந்தான் அஷ்வின்.
சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே அரவிந் "சரி முதல்ல அவள் பேரு என்ன? ஒன்றும் சொல்லாம மொட்டையா நீ மட்டும் லவ் பீலிங்ல இறங்கினா"
" பொறு பொறு நாளைக்கு காட்டுறன் இப்ப சலூனுக்கு(தலைமுடிவெட்டுமிடம்) போயிட்டு வாறன். இண்டைக்கு பார்ட்டிக்கு நான் வரல்ல" என்று அஷ்வின அவசர அவசரமாக ஓடினான்..
சைக்கிள் வேகமாக மிதித்தானோ என்னவோ அவன் மனம் மட்டும் சில்லுகளாய் சுழன்றுகொண்டிருந்தது. காதல் சாவாரி போவதாய் உணர்ந்தான். அங்கே அவனை என்னமோ ஏதோ செய்துகொண்டிருந்தது. இவனும் போக அவளும் அங்கே எங்கோ போவதற்காக வந்துகொண்டிருந்தாள்..இது குவியமில்லாத காட்சிப்பிழையா. இல்ல உருவமில்லாத உருவமா அவள் ஏனோ இங்கே. இந்தப்பாட்டு அந்த கூல்பாரில் சத்தமாக ஒலித்துக்கொண்டிருந்ததை அவன் காதுகளை ஏனோ இன்னும் ஒரு இன்பநிலைக்கு கொண்டுபோனதை எண்ணி புன்சிரிப்பு அவனுக்குள்

தெருநாடகம்

"நான் பொறந்தது தனியா வளர்ந்தது தனியா...." பாடலை பக்கத்துவீட்டு வானொலிப்பெட்டி பாடிக்கொண்டிருக்க. அவன் கண்களைக் கசக்கி உசுப்பி விட்ட இந்த பாடலுடன் ஆரம்பித்த அந்த நாள் மகேஷ்க்கு அர்த்தப்படாத நாளென்றே தோன்றி எழுந்தான். இவன் பிறந்து வளர்ந்து படிச்சிக்கொண்ட காலங்களில் மகிழ்ச்சி என்பது தொலைதூர நிலாவாகவே அவன் நினைவுகளுடன் விதியானது.

அவன் எவ்வளவு கஸ்டப்பட்டு முன்னுக்கு வர நினைத்தாலும் அவனை ஏதோ ஒன்று பின்னுக்குத் தள்ளுவதாய் உணரலானான். படிச்ச காலங்கள் அதிகம். வாழ்க்கையைப் படிக்க முடியல என்ற ஏக்கம். யாரையும் பார்த்தா அவங்களா இல்ல இவங்க நம்மளப்போலயா.. என்று ஏதோ ஒன்று அவனா அவன் கேட்டுக்கொண்டு. வாழ்க்கையை வாழ முடியாம வரம்புகளைப்பற்றியே யோசிக்கலானான்.

இருந்தாலும் மூங்கில் காட்டையே மூழ்கடித்துவிடும் அந்த புல்லாங்குழழகி அவனுக்குள் வராமல் இருக்க அவன் என்ன காவிநிறத்திலா மனசை உடுத்தி வைத்திருந்தான். அதே அந்த பதின்ம வயது கீறல்கள் மகேஷின் மனதில் அந்த அவள். ஒரு சொட்டுக்குறைவும் இல்லாமல் நனைத்துவிடும் மழையைப் போல அவள் பார்வை அவனை ஒவ்வொருநாளும் உசுப்பிவிட்டுப்போகும்.
அவளுக்கு இந்த வரிகளைச் சொல்லணும் போல இருக்கும் மகேஷ்க்கு

"உன்னோடு பழகும் வருஷங்கள்
பழம் நழுவி விழுந்த
'பால்'ய பருவங்கள்

உன்னைப் பிரித்துப்பார்க்க முடியவில்லை
உனக்கு மட்டும் எப்படி முடிகிறது
என்னை விட்டுவிட்டு போக"

என்னை எடுத்துக்கொண்டு போவதாய் உணர்கிறேன் என்றவளை எப்படியோ இல்ல, காதல் காதலாகணும் அது ஜெய்க்கணும் என்ற ஏக்கம் கொண்டவனாய்.

சீனியில்
மொய்க்கும் ஈக்களாய்
உணர்வுகள்
தின்னப்படுகிறது
கட்டிக்கொண்டது
கற்றுத்தரவில்லை

அவன் அடிக்கடி வரிகள் விதைக்கும் கவிதைக்கும் தாயாகினான் அந்தப்பொழுதுகளில்.
ஆனால் சனா இதைக் கண்டுக்கவில்லை. அவள் நண்பியிடம் சொல்லி அனுப்பிவிடுகிறான்.
"காதல் கிறுக்கிறான் மகேஷ், சனா காதலித்துவிடு" என்று விண்ணப்பிக்கிறான்.

அப்போதும் வழமையைப்போல் அவனுக்குள் அந்த எதிர்மறைச்சின்னங்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுக்கொண்டு. "அவள் கிடைக்காமல்போனால் நான் என்னாவேன். அவள் கிடைக்கமாட்டாள். நான் யாரென்பதை அறிந்தால் சனா விட்டுவிடுவாள் என்னை. என்னை யாரென்று சொல்லியே ஆகணுமா இல்லை சொல்லாமல் போனால் பிறகு ஒடிந்து போவாளா?? நான் ஏன் பொறந்தேன்? இன்னும் நான் வாழவேணுமா,,?"
பாவம் வரம்புகள் வளர்ந்த மனிதர்களிடையே இவன் ஒரு வளர்ந்த நெல்லினம். பூசைக்குபோகாத பூவாய் கோயிலுக்கு வெளியில் வாழுகிறான். ரோசாச் செடிகளுக்குள் ஒரு அரளிப் பூ தான் தானென்று யோசிக்கலானான். தொடர்ந்து வேதனை ஏன் பொறந்தேன் என்று வாழ்க்கையை வெறுப்போடு பார்க்கலானான்.

சனா அவனை அவன் குடும்பத்தையும் அவன் வாழிடத்தையும் அறிந்துகொள்கிறாள்.
"மகேஷ் நீ நண்பனாகவே இரு. அதுக்கு மேல யோசிக்காத உனக்கு இது பற்றிச்சொல்லத்தேவையில்ல. தெரியும் தானே" என்று முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிடுகிறாள். காதல் முற்றுப்புள்ளியானது. இல்ல சூனியமானது வாழ்க்கை நரகமானது. மகேஷ் மனதில் பாரம். இதயத்தில் ஓட்டைகள். கண்களில் ஈரம்.

ஆனாலும் அவன் வெற்றிகரமாக கடினப்பட்டுப் படிச்சதால பல்கலைக்கழகம் செல்கிறான். அங்கே வாழ்க்கையின் கோலத்தை மாற்றலாம். வாழ்க்கையை வாழ்ந்து காட்டுவேன். நான் என்ன மனிதன் தானே என்று மனக்குமுறல்களை கொட்டிக்கொண்டு சனாவுக்கு விடைபகருகிறான். அவள், வீட்டிலே அடுத்தமுறை கெம்பஸ் (பல்கலைக்கழகம்) போவேன் என்று மறுபடியும் உயர்தர பரீட்சைக்காக படிக்கத் தொடங்குகிறாள்.

மகேஷ் பல்கலைக்கழகத்தில் மிக ஆவலாகவும் அறிவானவனாகவும் சதம் சதமாய் முன்னேறுகிறான். அங்கேயும் தனது படிப்பை மட்டும் நம்பி வாழ்க்கையின் தனது அடுத்த இருப்பைப் பற்றி சிந்திக்கலானான். அங்கே ஒரு சாலையில் தனியே அவன் உலா வருகையில் அந்த வரிகள் கண்ணில் பட்டது.

நீ வீசிய பந்து நோபோல் என்றால்
உன்னுடைய ஓவர் ஒவரா
மறுமுறை பந்து வீசு
விக்கட்டை வீழ்த்தலாம்
இக்கடடைத் தீர்க்கலாம்
.......கவிஞர் வாலி..........

இந்த கவிதைவரிகள் அவனுக்குள் இன்னொரு பரிணாமத்தைக் காட்டிவிட்டது. ஆனாலும் அவன் தனிமையை அடிக்கடி அசைபோடும் ஒரு உளறல்காரன். இது அவன் விரும்பிக்கொண்டதல்ல அவனது குடும்பம், குடும்ப வர்க்கத்தில் பிறந்ததால் ஏற்பட்ட ஒன்று. அவன் அவற்றிலிருந்து விடுபடவேணும். மாற்றம் வேண்டும் உலகில் மாற்றம் கொண்டுவரவேண்டும் என்று சாணுக்கும் முழத்துக்குமாய் மனசில எண்ணிக்கொண்டு....
பல்கலைக்கழகத்தில் மூணு வருசம் ஒன்றாகப்படித்து பழகிய மீராவின் மீது தனது ஈர்ப்பை இனங்காணுகிறான். நரகம் கொண்ட வாழ்வு சொர்க்கம் என்ற மாறுதல் கிடைக்கும் என்ற அசயாத நம்பிக்கையில் கால்கோள் இடுகிறான் கல்யாணத்தில் வாழ்க்கை ஆரம்பிக்க வேலையும் கிடைச்சது கண்டு இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சியும் அவனை மீண்டும் அவனாக்கிய அந்த வாழ்க்கை இன்பநுகர்ச்சியையும் தந்தது மகேசுக்கு. ஆனாலும் அந்த வேலை அவனுக்கு தேவையா என்று பிறகு மீண்டும் எதிர்மறையான சிந்தனைகள் தலைதூக்க ஆரம்பிக்கின்றன...
இப்ப கூட அவன் பிழையாக நினைப்பது அவனது வேலையல்ல அவன் வேலைசெய்த இடம் அவன் குடும்பத்தை பிரிந்து வாழவேண்டிய நிர்ப்பந்தம். அங்கே அவனுக்கு கிடைத்த மாறுதலான உணர்வுகள். மீண்டும் தனிமை என்ற நிலைமை. வாழ்க்கை வெறுத்த அவன். கடவுளை காணவேணும் அல்லது. கடவுளைக்கொல்லவேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுக்குள் உருப்பெற்று வழிப்பெற்றுக்கொண்டிருக்க. அவனறியாமல் அவன் யாரையும் சந்திக்க முடியாமல் சந்திக்க விரும்பாமல் உலகின் எவ்வளவோ இன்பங்களையும் சந்தோசங்களையும் புதைக்கலானான். தனிமை என்ற நிலைமையில் அவனைத் தள்ளினான் அவன்.
அவனுக்கு ஏதோ பேய் பிசாசு சூனியம் பிடிச்சிருக்கு எண்டு பூசாரிக்கிட்ட பரிகாரம் தேடிச்சென்றனர் மீராவின் குடும்பத்தினர். இருந்தபோதும் மீரா இதையெல்லாம் ஒரு நம்பாமல் தனது கணவனக்கு என்ன ஆச்சு என்பதை அறிந்தால் கணவனின் பிரச்சனையை தான் அல்லாமல் வேறொருவர் மூலமாக அறிந்தால் அதற்கான தீர்வை எட்டமுடியும் என்று நம்பினாள். ஆனால் அவளுக்கு யாரைப் இதற்கு உதவிக்கு கேட்பது என்று தெரியாமல் தடுமாறினாள். உண்மையில் மகேஷைவிட மீரா இப்போது அதிக மன உழைச்சலுக்கு உள்ளாகினாள். பாவம் அவள் என்னசெய்வது என்று தடுமாறும் போதேதான் அந்த தெருநாடகம் மட்டக்களப்பு நகருக்கு அவள் அன்று செல்லும்போது அரங்கேற. அங்கே ஒரு துண்டுப்பிரசுரம் அவளுக்கும் கொடுத்தார்கள் கிழக்குப்பல்கலைக்கழக நாடகமும் அரங்கியலும் மாணவர்கள். அவளுக்காகவே அந்த நாடகம் அரங்கேறியதாக மீரா உணர்ந்தாள்.
அந்த துண்டுப்பிரசுரம்

பூசாரிய நம்புறத்த விட சாமிய கும்பிடலாம் என்பது சரியாய் பட்டது மீராவுக்கு. அவள் மகேஷ ஒருவாறு சம்மதிக்கச் செய்து உளவள நிலையத்துக்கு கூட்டிக்கிட்டு போனாள். அங்க ஆலோசனையும் வழிகாட்டலும் மகேஷ்க்கும் அவருக்கு உரிய மருத்துவசிகிச்சைகளும் முறையே வழங்க மகேஷ் நல்ல நிலையடைந்தான்.
மீரா இப்பதான் யோசித்தாள் மகேஷ் தற்கொலைசெய்ய முயற்சித்தபோது தடுக்காதிருந்தால் தனது வாழ்வும் மகேஷின் வாழ்வோடு முடிந்திருக்கும் எண்டு கண்ணீர்சொரிய மகேஷ் அவளை ஆரத்தழுவி நான் நானாகிட்டேன் நாம் ஏன் கலங்கணும் என்று சொல்ல அந்த தெருநாடகத்தை பார்க்கணும் போல ஒரு ஆர்வம் மகேஷ் மனதில்.....

சீரழியும் வாழ்க்கை தேவைதானா???

மனசில் ஒன்று நிக்குது குத்துது... என் நெஞ்சில பட்டதை சொல்லுகிறேன். ஏன் இப்படி?? மாறுவானா அவன்?? மாற்றுவானா இவன்?? முழுமையாக வாசித்த பின் சொல்லுங்க...இது கதையல்ல நிஜம்.
.........................

ஒரு மாய உலகத்தின் நவநாகரிக வளர்ச்சியின் பால் கெட்டுப்போகும் பரிதாப மாணவர்களின் வரிசை அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

இப்போது நம்ம ஊரைப்போன்ற பல கிராமங்களில் போதை பொருள் விசேஷமாக கஞ்சா மற்றும் மது, புகைத்தல் போன்ற பழக்கங்கள் அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. கட்டுப்படுத்த முடியாமல் பெற்றோர் தவித்துக் கொண்ருக்கின்றனர். பாவம் அவர்கள்.. ஊரில் மிக இலகுவாக உழைக்க வேண்டுமெனில் சாராயம்(மது) விற்கலாம். விரைவில் பணப்பை நிரம்பும். ஆனால் அதை விற்றவர்கள் நிம்மதியாக நல்ல நிலையில் வாழ்ந்ததா சரித்திரம் இல்லை. (இப்போது இதனைக்கட்டுப்படுத்த பல முயற்சிகள் சிவில் நிர்வாக ரீதியல் மேற்கொண்டு வருகிறார்கள்.எல்லாம் கண்துடைப்பமாவே உள்ளது)

இது பல பிரச்சனைகளை ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் ஏற்படுத்துகிறது. உருப்பட வேண்டுமென்று பிள்ளைக்கு ஏதும் ஏசினால் (திட்டினால்) போதும் இண்டைக்கு பிள்ளையால சிவராத்திரிதான்.. குடிச்சிக்கிட்டு குதறிவிடுவான் பெற்றோரை.. பால்யப்பருவம் படர்ந்தவன் தானே ஏதாச்சும் சொன்னா தாறுமாறா பண்ணிடுவானே என்று பயந்து வாழவேண்டிய நிலைமை இவன் பெற்றோருக்கு...ம்ம..

எங்க ஊருல ஒரு கஸ்டப்பட்டு வளர்ந்தவன் நல்லா படிச்சவன் படிச்சிக்கொண்டிருப்பவன். அவன் அப்பா ஒரு விவசாயி. மட்டக்களப்பில் இவனை கணித விஞ்ஞான பிரிவில் படிக்க விட்டு வெற்றியும் கண்டவர்.(அறிமுகம் போதும் என்று நினைக்கிறேன்...)

இவன் கால கஸ்டமா இல்லை, விட்டில் பூச்சி விளக்கில் விழுந்ததா தெரியவில்லை. நான் அறிந்தவரையில் இவன் நல்லவன் ஆனால் இவன் ஏன் இப்படி மாட்டினான் என்று தெரியவில்லை.

ஒருவன் கூடுகிற கூட்டத்தைப் பார்க்கையில் "இவன் உருப்பட்டமாதிரி தான்" என்று சொல்லுவர். அதேபோல் இவனும் சேர்ந்த கூட்டம் அப்படித்தான். அந்த கஞ்கா,பீடி, சாராயம், பியர் என்று... அதுக்கு அவர்கள் குழுக்குறி கூட ம்ம் நாய் கெட்ட கேட்டுக்கு இப்படியெல்லாம் அழியுதுங்க. இவனிடம் பல தடவைகள் சொல்லியிருக்கேன் அவன் கேட்டபொழுது தலையாட்டுவான். ஆனால், நிறைய பொய் சொல்லுவான் குடிப்பதற்காக புகைப்பதற்காக இப்படியெல்லாம் செய்யவில்லை என்று சத்தியம் பண்ணுவான் ஆனால் எல்லாம் தலைகீழா செய்யுவான். இவன் கெட்டுப்போவதைப் பற்றி அவன் பெற்றோருக்கும் தெரியும் ஆனால் கதைக்க முடியாத நிலைமை, ஏனெனில் இவன் எதிர்காலத்தில குடும்பத்துக்கு உதவவேணும் இல்லா விட்டா இப்பவே எங்கேயும் பொண்ணக் கூட்டிக்கிட்டு ஓடிருவான் என்ற பயம்.

இனி இவன் திருந்த இடம் வேண்டும் ஏனெனில் இவனின் இதயம் மெல்லியது. நுரையீரல் கருகப்பாக்கும். நாங்களும் குடித்தோம் கும்மாளமடித்திருக்கிறோம் பல்கலைக்கழத்தின் காற்றோடு மட்டும் இருந்தோம். ஊரில் பயப்பட்டு வளர்ந்தோம் வளர்கிறோம்.

ஆகால் இந்தப் பிள்ளைகள் குடிப்பழக்கத்துக்கு 18,20 வயதுகளிலே அடிமையாகிறதென்பது நமது பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கு காரணமாவதோடு இவர்கள் பெற்றோருக்கு என்ன செய்யப்போகிறார்கள் என்பது கவலைக்கிடமாக இருக்கிறது. தான் பாழ்பட்டு ஊர் பாழ்பட்டு நாடு பாழ்படுகிறது.

எனவே இப்பிள்ளைகளின் இந்தப்போக்கிலே மாற்றம் கொண்டுவர அனைவரும் நல்ல சிந்தனைகளை வளர்க்க வேண்டும். இதற்கு அடிமையாக முக்கிய காரணம், இம்மாணவர்களுக்கு குடும்பப் பொறுப்புணர்ச்சி வளர்க்கப்படாமையும் அவர்களின் நேரம் அதிகமாக வீணாக கழிவதாலும் நேரம் கடத்துவதற்கு சரியான திட்த்தை இவர்களிடம் வளர்க்க முடியாமல் போவதாலும் இவர்களுக்கு உரிய விழிப்புணர்வு வழங்கப்படாமையுமே.

இவன் போன்ற படித்த உயர் தொழிக்குப் போக வேண்டியவர்களைக் கண்டு இப்போது வளரும் இளம் பிள்ளைகளும் இக்கெட்ட பழக்கங்களுக்கு ஆளாக வேண்டியுள்ளது.

மிகவும் கவலையான மன வேதனைக்குரிய விடயம் இது என்னைப் போன்ற பல பேர் பார்த்த அல்லது பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்ற சம்பவங்கள் தான் என்ன செய்வது எனறு தெரியாமல் திணறிக்கொண்டிருக்கும் விடயமும் தான் ஏனென்றால் இவர்களைத் திருத்துவதற்காக சொன்னால் இவர்கள் இவ்வாறு கேட்கக்கூடும் "எல்லோரும் தம்மை விட்டுவிட்டு வேறு யாரையோ சீர்திருத்த முயல்கிறார்கள்" என்ற தாகூரின் வாக்கியத்தை...

இருந்தாலும் உங்களையும் உங்கள் குடும்பத்தையும் காப்பாற்றுவது பிள்ளைகளாகிய நீங்களே.....