தேசத்தின் குரல் ஊமையாய்

கண்கள் விழித்துக்கொண்டு
இரவுகளாய்
கனவுகள் நெய்யப்பட்டு
பகல்களாய்
உயிர்கள் தொலைக்கப்பட்டு
அலைகளாய்

நீண்டுகொண்ட
இழப்புக்கள்
நெரிசல்களில்
சிக்கிக்கொண்ட
உணர்வு

கேள்விக்காகவா
செய்திக்காகவா
படங்காட்டுவதற்கா
பாமரன்
ஆனதற்காகவா

தலையெல்லாம்
வால் ஆனதா
தசையாட தான்
ஆடாதோ
சதை விட்டு
நகம்
தனியாக முளைக்குதோ..?

தமிழ்
உயிர்
மூன்றெழுத்து வரிசையில்
உடல் பிரிந்தனவோ


ஊமைகளின் பேர்வழியாய்
ஊமையாய்
நானும்