நினைவுகள் தொலைத்த தேசம்

அப்பா வருவாரா அம்மா
என்றது பிள்ளை
இந்தாடியம்மா என்று
பாலறுந்த முலை
தடவியவளாய்
அவள்
கருணைக் கண்கள்
கலங்கி
அவர் எங்க எண்டு
மணி அடிக்க
மனுநீதி கதை படித்த
நினைவுகளை
துப்பிக்கொண்டு

சோறு எப்படிம்மா வருது
இதோ பார்
உன் தந்தை விளைத்த
நிலம்
தண்ணீருக்கு தவித்து
கண்ணீருக்காய் மட்டும்

கேள்விகளால் மட்டும்

கடைசிவரை
இரத்தச்சாயம் பூசிய
விரல்கள்
தமிழ்
வாழ்வுக்காகவா
வீழ்ச்சிக்காகவா???

ஒவ்வொரு தடவையும்
வீழ்ந்துதான்
சரித்திரம் எழுதப்படுமா???

தேசப்பற்று
தேசத்தின் பற்றை
வளர்க்குமா???
தேசத்தை
தீப்பற்ற வைக்குமா???

குரல் கொடுக்கும்
குரல்கள்
குமுறுகிறதா???
கூத்தடிக்கிறதா???

இன்றைய நிலையில்
நாம்
மதில்மேல் பூனை
மதில் யாருடையது
என்பதுதான் கேள்வி

இனி
விருத்தியாகி
தமிழ்வளர்ப்போம்
தளைகட்டட்டும்
தமிழ்ப் பிள்ளைகளின்
கல்வி
பொருளாதார
அபிவிருத்தி

போதும்
இரத்தக்கறைகள்
வடிந்த உடலும்
அதற்காக உருக
உள்ளத்தில்
இரத்தம்
இல்லை