இன்னும் எப்போ பூ பூக்குமோ??

உன் மெளனமும்
என் மெளனமும்
இன்னும் எப்போ
பூ பூக்குமோ?

காதல் செய்யும் என் கனவாய் நீ
கண்கள் கொல்லும் காட்சி காதல் செய் நீ

பனியில் - நீ
கனியா

நெஞ்சோரம் சாய்வாய்

மொட்ட விழ்ந்த கள்ளி
சட்டென்று எள்ளி
நகைகொண்டாய் உயிரில்

பயிர் கொண்ட கள்வா
உறவாட வருவாய்
பலநாள் என்னெதிரில்

மனசென்னும் இசையில்
விசைகொண்ட ராகம்

மனசென்னும் இசையில்
விசைகொண்ட தாளம்

மணவாளா மதுரங்கள் வீசும்
பூவாய் நீ
எனைக்கொள்ள
உடன் வந்து தீ மூட்டு

கைநீட்டி நீயும்
முத்தங்கள் தந்து
கடந்தாய் கனவில்

கைநீட்ட நானும்
விட்டுத் தள்ளி நீயும்
கட்டி அணைத்தாய் குளிரில்

சொல்லாத சொல்லும்
கால்கொண்ட பூவாய்

சொல்லாத சொல்லும்
நடமாடி என்னோடு வா வா
உயிர்சேர்ந்து
பொருள் தேடும்
பொன்னான நேரம் இது

கா... காதல்

அத்தனை
இடுக்கு முடக்குகளிலும்
லாவகமாக செல்லும்
வண்டிச் சக்கரங்களை
காணாத உன்னால்
எப்படி
காதலை கொண்டுசேர்க்க
நீ !
ஒற்றைச் சக்கரத்துடன்
நான் !!

ஆனாலும்
ஊர்தின்ற மழையிலும்
வெள்ளத்தில்
பள்ளக் குழிகளில்
விழுந்து நெழிந்து
அடித்து குதித்து
செல்லும்
ஒற்றை இலையால்
கடலை சென்றடைய
முடியும் என்கிற
முனைப்புடன்...

வெற்றுக்காகிதத்தில்
ஏதேதோ கிறிக்கிவிட்டு
உயிர்மெய் எழுத்துக்களை
அறிமுகம்செய்பவனாக...

விட்டுச்சென்ற
இடங்களில்
காலியானவைபற்றி
காலாவதியான உன்
காதல்
சொல்லிச்செல்கிறது

கடைசிப்பக்கம்

உமிழ்ந்து துடைத்து
உரசிச்சென்ற கண்கள்,
உதடுகள் சுருக்கி
உள்ளத்தை நெருக்கிவிடும்
புன்னகை,
கடந்துசெல்லும்போது
கரையும் நெஞ்சம்...

இரட்டைக்கதிரையில்
தோள்தடவி
'நாளையும் வரும்'
என்கிற
விடைபெறுதலில்
இருட்டை நச்சரித்து....

*'மண்டி'
கசக்கும்போது
கோப்பையில்
உதடுகள் மொய்க்கும்
தேனீர்...

இன்றைய பொழுது
கண்விழித்தபோது
நேற்றைய நாள்
கிழிக்கபட நாட்காட்டியில்
விரல்கள்...

ஒவ்வொரு கடைசிப்பக்கமும்
எழுதித்தீர்த்தபின்
முன்னெழுத்துக்களில் ஒரு
முரட்டுப்பார்வை...

வாசிக்கப்படும் போது....

*தேனீர்க்கோப்பையில் வடிக்கப்படாத எஞ்சிய தேயிலையின் அடையல்பகுதிகள்

மனசெல்லாம் மழையே

உயிர் கொண்ட இடமெல்லாம்
நீ பயிர்கொண்டாய்
படபடத்து படருகையில்
துளிதுளித்து ஈரம் தந்தாய்

இருக்கிறேனா
இல்லையா என்றவினா
இருக்கையில் இரண்டுமில்லா
இருப்பை
மனசெல்லாம் நிறைத்துவிட்டாய்

மழை நின்றதும்
உயிர்க்கொல்லும்
மரண அமைதியாய்
மனம்

நீ
மழையாகி
உன்நினைவு அலைகளில்
அலைகிறேன்

நான்கு கண்கள்
ஒருவழியில்
இருபார்வை
இலத்திரன்கள் பயணிக்கும்
இதயத்தில் இடமளிக்கும்

இலத்திரன் பாய்ச்சலில்
இடியும் மின்னலும் தான்
மழைதூவிச் செல்லும்
மனசெல்லாம்

நான் இன்னமும் வாழ்கிறேன்

சில்லென்ற காற்றும்
என்வீட்டுச் சுவாசமும்

கடற்கரையினில்
நனைக்கும் என் கால்களும்

வயல்வெளியில்
படமெடுக்க கமெராவும்

காதுகளை துடை(ளை)த்துவிடும்
பாடல்களும்

குழந்தைகளின் அழுகுரலும்
ஏங்கி முனையும்
என் கைகளும்

சில புத்தகங்களும்
பத்திரிகைகளும்

தவறிவிட்டுப்போன
உன் நினைவுகளும்
நீ
தவறிவிட்ட
காதல் நினைவுகளும்

இன்னும்

முகநூலின் என்னிலை
சொல்லும்
நிலைச்செய்திகளும்
சில நண்பர்களும்
அவ்வப்போது
அரட்டைகளும்

விரல்நுனியால்
இதயம் கிழிய
உலகம் காட்டும்
கண்ணாடியாய்
ஒரு
வலைத்தளமும்
போதும்
இவ்வருசமும் வாழ்ந்துடுவேன்.

புதுவருடவாழ்த்துக்களுடன்.........

ஒன்று கழிய இரண்டு வருகிறது

இறுதிப்பொழுதுகளில்
மீதமிருக்கும்
மணித்தியால எண்ணங்கள்

நாசித்துடிப்பில்
சோகத்தளிம்புகளை மட்டும்
பார்க்குது
பாவப்பட்ட மனம்.

அத்தனை வேதனைகளை
விரட்டியடிக்குது
வெளிச்சப்படுத்திய
சில சந்தோசங்கள்
சில்லறைகளால் நான்..

ஒவ்வொரு புதிசும்
இருக்கை பற்றி நீளச்செய்கிறது
பழசு
வாழ்க்கையின் நிலையாமையாய்

தீர்ந்துபோனது என்ற
நினைப்பில் இருக்க
காராம்பசுவாய்
வருகிறது வாழ்க்கை
ஓ...
நாளை புதிதாய்
பிறக்கிறது புத்தாண்டு...

மாற்றங்கள் கொண்டு
மாற்றங்களால் வாழ்கை
மனக்குதிரை ஓட்டப்பட
இருக்கிறது
லாடங்களுடன் நான்..

ஒன்று கழிய
இரண்டு வருகிறது..
இன்னும் வரும்
இதயம் சுமக்கும் இனிமையும்
சுமையும் சுமையிறக்கும்
தனிமையும் வருகவே..

அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்

காதல் கடந்துசெல்கிறது

காற்று நுரைக்கும்
ஈரப்பொழுதுகள்
காதல் தடவும்
பார்வைவீச்சுகள்

உயரக்குடை பிடித்த
நீ
தேகம் நனைத்த
சாரல்

நேர்கோட்டு வீதியில்
பயணித்தேன்
குறுக்கு கோடுகளில்
நிறுத்திவிட்டாய்

கரடுமுரடான தார்வீதியை
கார்பட் விரித்த
தளமாக்கிவிட்டாய்

நீ சாலையைக் கடக்கும்
பாதசாரி
நான் நிறுத்திய
சைக்கிளோட்டி

பச்சைவிளக்கு
எரிகிறது

காதல்
கடந்துசெல்கிறது

பின் இருக்கையில் நான்

அழகிய புகைப்படங்கள்
நழுவி நழுவி
அழகிய ஓவியங்கள்
விலகி விலகி

பேருந்தில் நீ
யன்னல் ஓரம்
முன்னிருக்கையில்

எத்தனை அவஸ்தையிலும்
சிறதறடிக்கும்
அழகிய கூந்தல்

சிக்கிய தலைமுடி
கண்ணுக்குள்

அத்தனை வேகங்களை
விசிறியடிக்கும்
நான்
துள்ளி எழுந்து
இருந்துகொண்டு

அவளா நீ
அவளாய்த்தான் இருக்கணும்
நீ

உரசி உரசிக்கொள்ளும்
உதிரம் கொதித்துக்கொள்ளும்

ஒரு திரும்பல் வேண்டும்
தவநிலையின்
ஒற்றைக்காலில்
நான்
பின்னிருக்கையில்

வெட்டப்படுகிறது.

நானாய் உருவிவந்து
உரமிட்டதில்லை
நீயாய் கேட்டு
உயரமிட
மறுத்ததுமில்லை

ஏதோ ஒரு பறவையின்
எச்சில் துப்பி
தப்பித்தவறி
வந்து விழுந்து
விட்ட அந்த பழமும்
விதையும்

இன்று
நீ
விருட்சம்

நீ வெறும் சப்பையாக
இருந்திருந்தால்
இவ்வளவுகாலம்
இருந்திக்கமாட்டாய்
எப்பவோ
குப்பையாகியிருப்பாய்

உன்னை வெட்டியே நாம்
வாழணும் என்று உணரவேண்டி

அங்கே காகங்கூட கூடு கட்டிவாழுது
அதற்கும் உலைவைச்சி
வீட்டின் கூரையைப் பிய்துவிடுமென்று
பாவம்
வேம்பு வெட்டப்படுகிறது

இனி எங்கே அந்தப்பட்டை
எங்கே அந்த கொட்டைகள்
மருந்துக்கு அரைத்தெடுக்க

அந்த துளிர்கொண்ட பசுமை எங்கே
இலை உரசி வருடும் காற்று எங்கே

கூடுகட்டிய காகங்கள் எங்கே
சல்லாரி இசை இசைக்கும்
இலைகள் எங்கே

தழும்புகள்

மூச்சுக்காற்றில்
முதுகு வலித்த நாட்களை
இப்பொழுது மூச்சிரைக்கிறேன்

அழுகிய பழத்தில் நுரைக்கின்ற
புழுவாவேன் என்று
அப்பா அடித்த தழும்புகளை
தடவிப்பார்க்கிறேன்
அங்கு ஆழமாய்
எழுதப்பட்ட 'நீ'

முட்டித்தட்டி நாக்கு புரண்டு
இல்லை இல்லை
ஓம் ஓம் என்று
இல்லை என்பதற்கு ஓமும்
ஓம் என்பதற்கு இல்லையும்
மனக்கண்களின்
மெய்கண்ணைக் கண்டது
சிரிப்புச் சிரிப்பாய் இப்பொழுது

எந்த அவசரப்பொழுதுகளிலும்
நீ மறக்கலாம்
ஏன் யார் என்ற நினைவே
இல்லாமல் போகலாம்
ஆனாலும்
என் "முதல்" என்ற ஒன்றில்
நீ மட்டுமே இருப்பதால்
என்னுள்
நிரந்தரமாய் உயிர்ப்பித்திருப்பாய்

தாய்மை துறக்கவா.....

வில் வளை மேனி
தேடும் தேனீ

கொல்லை புறம் ஈரம்கூட
நனைக்க முடியாத
முள் தைக்கும் முகங்களில்
பறந்து பாய்ந்து போகும்
மோகினி

கைக்குழந்தை சரிந்திட
இடுப்பில் இறுகிட
கிறீஸ் தடவி போகிறான்
காவாலிப்பயல்
கைக்குழல் பிடித்தது
நினைந்து
இங்கு தாய்மை துறக்கவா
கண்ணீருக்கும் எல்லை உண்டு
கனமான மனம் வேகுது.

தொட்டுவிடாதே- இனி
மூச்சுக்காற்றும்
உன்னை மயக்கஞ்செய்யும்

காலச்சக்கரம்

கனவு நிலையில்
துலக்கமும் தூக்கமும் இல்லா
உணர்வு மட்டும்

இருக்கிறதா இல்லையா என
ஒவ்வொரு அரசியலாய்
நகர்கிறது
இன்றைய பொழுதும்

காத்திருந்து இருந்து
பழகிப்போய்
ஒட்டிய மண்
தட்டிக்கொண்டு
விழுந்துவிட்ட பழுத்த பல்லாய்
முரசுச் சொற்களாலும்
வரும் என்றே
நகர்த்திக்கொண்டு

யார் யாரோ வாழ
ஏனோ தானோ என வாழ
வாழப்படாமல்
வாழுகிறோம்

நன்றி மணிஜீ படத்துக்கு

என் தெரு

யார் யாரெல்லாம்
என் தெருவில் இப்பொழுது

என் தெரு
உணர்வுகளால் ஆனது
சாயங்கள் பூசப்படாத சாலை

உன்னைச் சூழ்ந்துகொண்டதே
சுத்திகரிக்கபட வேண்டிய காற்று
நான் சுவாசிப்பதே
உயிர்க்காற்று

உன்தன் சாலைகளில்
சலவை செய்யவேண்டிய
மனிதர்கள் அதிகம்

இங்கே
சேறுகளில் கால்கழுவி
வேர்த்து உழைத்து
மனம் சிரித்து
முகம் விரிக்கும்
கைகள் ஆயிரம்

என் தெரு
உணர்வுகளால் ஆனது
சாயங்கள் பூசப்படாத சாலை

நீ வந்து போ
நான் உன்னையும் நேசிப்பேன்
ஆனாலும் உன்வருகை
இயல்பாக இருக்கவேணும்

எங்கேயும் காதல்

மெழுகிய வசீகரம்
தீயில் கருக்கம்
மண்மணம் எழுந்த
முதல் மழை

இசையில் வழிந்த
இதயநரம்புகள் வாசித்த
வயலின்

தடுமாற்றங்களில் தெரிந்த
மாற்றம்

காற்றுவெளில் கத்தித்திரிந்த
பறவை
வீட்டுவாசல்களில் முற்றத்து மல்லிகை
ரசிக்கும் விரல்கள்

இனம்புரிந்த ஆட்டம்
அத்தனையும் சொல்லும்
காதல் என்ற மகுடம்
சூடிக்கொண்ட லோலிட்டா என்று..

* எங்கேயும் காதல்..*

நான் காதலிக்கப்படுகிறேன்

ஒருமுறை தொலைந்த கணம்
நீ மட்டும் தான்

அன்புக்கும் பாசத்துக்கும் சேர்த்த
உறவு
வெல்லும் தோற்கும் எண்ணம்
முதல்முதலானது

கண்சொன்ன வார்த்தைகளில்
நீ
சுளித்துக்கொண்ட தருணங்களில்
தெரிந்தவைகள் எல்லாம்
இல்லாதபோது கொல்லும்
காட்சிகளாகுமென்பது சொல்லும்
மனசு அழுது கட்டியாகி
விழ எத்தனித்த அந்த
கண்ணீர்

உன்னைப் பிரிந்ததைப் பற்றிய வருத்தம்
இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்கு
கொண்டு செல்லப்போகிறேன் என்ற
ஏக்கத்தாலே போகிறது

கண்ட போது
மீண்டும்
துளிர்த்துக்கொண்ட
நகல் சிரிப்பில்
சாயமா இரத்தமா
ஆழமா ஏக்கமா

நானும் நீயும் சேர்ந்திருந்தால்
இத்தனை நீளம் போகுமா

அம்மா

என்
அத்தனை உணர்வுகளிலும்
அன்புக் கணத்தாக்கங்களை
கடத்தும் ஒரே
நரம்பு நாண்
உன்
தொப்பூள்கொடி

அம்மாவும் மருகளும்..

கிராமத்து வாசனை

கடற்கரை
பாதி பழுத்த நிலவு
தெளிந்த வானம்
சிதறிய மேகங்கள்

மெல்லிய காற்று
குளிர்ந்த மனது

வழிகாட்டும் மதங்கள்
சம்பாஷணையில்
நாங்கள்

மீன்பிடித்த தோணியின்
வருகை
கரையேற்றிய வேர்வைகள்
கைகொடுத்த எமது தோள்கள்

இனியபொழுது

அற்புதமான கிராமத்து
நிஜம்
விடைபெறுகிறது

தேனலையில் சில படங்கள் நான் முகப்புத்தகத்தில் முன்னர் பகிர்ந்தவை இங்கு சென்று காண்க. தேனலை

பிறந்தநாளும் இனிப்புகளும்..

எனது பாடசாலையின் ஒரு ஆசிரியரின் கணவரினது பிறந்தநன்நாள் நேற்று அதற்காக சகோதர ஆசிரியையின் இனியவிருந்துபசாரத்திற்காக அவருக்காக

மூன்று முடிச்சுக்கையின்
பிறந்த தினம்
மூன்று குழந்தைகளின்
தந்தையர் தினம்

சில சிற்றுண்டிகள்
வார்த்தைகள் பல
கொஞ்சம் தேநீர்
கொஞ்சும் சிரிப்புகள்
குலாவிய மகிழ்ச்சி
சிதறிய சில்லறைகளாய்...

இன்னும் எனக்கோர்
மனைவி இல்லை
இருந்திருந்தால்
அவளும்
அவர்களும்
நாங்கள் போலே
என் பிறந்தநாளில்
வெளிச்சங்களை விசிறிய
முகங்களையும்
சில இரவுகளையும்
கடந்திருப்பாள்

சே..
இன்று இந்த
சிறப்புக்களைக் காண
எனது மடிக்கணணி
இல்லையே
இருந்திருந்தால் ஸ்கைப்பில்
கூப்பிட்டிருக்கலாம்
வெளிநாட்டிலிலுந்து
தயாராகிருக்கும் விசா..
இன்பநுகர்வுகளுக்கு...
வாழ்துக்கள் சொல்லிவிடுக
கணவருக்கு..

கடற்கரையிரவு

முளைவிடும் நிலவு
கசிந்திடும் கனவு

கண்கள் கழுவிடும்
காற்று
பளிச்சிடும் ரேடியம்
இல்லாத நேரம்

ராத்திரி ராகம்
மீட்டும் புல்லாங்குழல்

அவளும் நானும்
கடலும் அலைகளும் காற்றும்
மணல்களுக்குள் கால்கள்

இராக்கால அலறல்

நீ
வேண்டும் வேண்டாது
என்றவைகளுக்காகவும் சேர்த்து

தருவேன் என்று
தராதவைகளுக்காகவும்

கேட்டுக்கிறங்கி தேய்ந்து
அலைந்தவைளுக்காகவும்

இருட்டின் சப்தங்கள்
போர்வைக்குள் ஒளிர்ந்த
'செல்போன்கள்'
சிரித்துக்கொண்ட நண்பர்கள்
"நண்பர்கள் பேசிக்கொள்கிறார்கள்"
என்று குமுறிக்கொள்கிறார்கள்

காற்றின் முகவரிகளில்
ஈரக்காதல்
அதிகம் வாங்கிக்கொண்டது
செல்போன்கள்

உனக்கெங்கே புரியப்போகுது
அவஸ்தை வலையில்
நான்
சிலந்தியாய் நீ