"உயர உயரப்பறந்தாலும் ஊர்க்குருவி பருந்தாகுமா??" எதுக்கு அது பருந்தாகணும்? பருந்து ஒரு மாமிசமாய் ஆன மிருகப்பறவை. அழகிய நெல்மணிகளை பொறுக்கி கீச் என்ற சத்தங்கள் அரவிக்கொண்டு ஊர் அழகு ரசித்துக்கொண்டு ஊர் சுற்றித்திரியும் சுறுசுப்பான அந்த ஊர்க்குருவி ஏன் பருந்தாக ஆக எண்ணணும். ஓ.. உயரப்பறந்தால் ஒசந்திரலாமா(உயர்ந்திடலாமா)?????. இல்லை நீ ஊர்க்குருவியாய் இரு. போதும்.
ம்ம்ம்.........
(ஊர்க்குருவியின் கூடு தனது குஞ்சுகளை பொரிப்பதற்காக காத்திருக்கும் பொழுது)
ஏதேதோ அலறுகிறேன் என்று அல்ல. இந்த ஊர்க்குருவி சிறகுகளை உலர்த்திக்கொண்டு 150 ஆவது சில்லறைகளை சிதறிவிடுகிறது இன்றுடன்.
பதிவுலகம் வந்து இத்தனை பதிவு என்பது சொற்பளவு. என்னைவிட எத்தனையோ பதிவர்கள் பல நூறு ஆயிரம் கடக்கிறார்கள். நானும் இங்கு நூற்றம்பதைத்தாண்டுகிறேன் என்பதில் மகிழ்ச்சி.
இதுவரை
பல பதிவுகள் உங்களை வந்தாலும் சில பதிவுகளே சில் என்று சிலிர்த்துக்கொண்டு அல்லது சிவப்பாய் சினத்துக்கொண்டு இருக்கும். என் பதிவுகளில் குறிப்பிட்ட மாற்றங்கள் பலபேரை மாறுதலடையச் செய்துள்ளது என்பது சிதறலின் ஒரு வெற்றி. பல நண்பர்களையும் எனது கிராமத்து உறவுகளையும் பல புலம்பெயர் உறவுகளையும் மனச்சிதறல்களினூடு பெற்றிருப்பது அளவுகடந்த சந்தோசம். தொழிநுட்ப மற்றும் பல்வேறு உதவிகளையும் பல மனதுக்கு ஆறுதலாக நிம்மதியாக பல உணர்வுகளையும் நட்புக்களையும் பெற்றிருக்கிறேன். நன்றி பதிவுலகமே.
மண்வாசனை எமது கிராமத்தின் பல நிகழ்வுகள் இணையவழி கொண்டு உலகெலாம் ஆர்க்க சிதறிய சில்லறைகளாய் ஆன இச்சிதறல்கள் உங்கள் எண்ணங்களில் எங்கோ ஒரு மூலையில் சில வண்ணங்களை பூசிக்கொள்ளும் என நினைக்கிறேன்.
"இந்த சிதறல்கள் வெறும் ஏட்டில் எழுதப்பட்டவை அல்ல
உணர்வுகளின் உயிர்களின் ஆழத்தில் எழுதப்படும் எழுத்துக்கள்"
"எனது பலமும் பலவீனமும் எனக்குத்தான் தெரியும்
என்னைப்பற்றி முழுமையாக தெரிந்து கொண்டவன் நானே ஆதலால்"
ஆதலால் இந்தவெற்றிப்பதிவு எழுதுகிறேன்.
"இனி"
"உங்கள் துயரத்தின் பாதியையேனும் குறைக்காவிட்டாலும் நான்
வழிகின்ற கண்ணீரின் ஈரத்தை துடைக்கின்ற கைகளாய் இருக்கவேண்டும்" என்று ஆசைப்படுகிறேன்.
"தபுசங்கரின்" "எனது கறுப்புப்பெட்டி" என்ற கவிதை தொகுப்பிலிருந்து..........
எத்தனை முறை வீழ்த்தினாலும்
கடைசியில்
நடக்கக் கற்றுக் கொடுத்தவிட்டது
நடைவண்டி
எத்தனை முறை கவிழ்த்தாலும்
கடைசியில்
ஓட்டக் கற்றுக் கொடுத்துவிட்டது
மிதிவண்டி
எத்தனைமுறை வீழ்த்தினாலும்
எத்தனைமுறை கவிழ்த்தாலும்
கடைசிவரை
வாழக் கற்றுக் கொடுக்கவில்லை
வாழ்க்கை
அற்புதமான வைரங்கள் அந்த கறுப்புப் பெட்டிக்குள்ளே புதைந்துகிடக்கிறது கவிதை வரிகள். இது பதிவுலகத்துக்கும் பொருந்தும் என நினைக்கிறேன்.
எனது பதிவைப்பார்த்து எனது உறவுக்கார அண்ணா தொலைபேசி அழைப்பெடுத்து அதிக புத்தகங்களை வாசியுங்கள் இன்னுமின்னும் அழகாக எழுதமுடியும் வாழ்க்கையையும் என்றார். இந்த விடயம் என்னுள் சேருமுன்னர் நான் சொற்பளவே புத்தகங்களை வாசித்திருக்கிறேன். பின்னர் எங்கு பயணம் செய்தாலும் ஏதாவது புத்தகங்களை வாங்க மறுப்பதில்லை. நன்றி அண்ணா.
அழகியது கிராமம்
அலைகிறது மனம்
இன்னும் கண்டுகொள்ளாமல்
எப்போதும் எனது கிராமத்தை நேசிப்பவன் அதன் எழில் கொஞ்சும் அழகுகளை அடிக்கடி ரசிப்பேன். அதே போல் நிகழ்வுகளின் நிஜப்பதிவாய் இருக்கப்பார்ப்பேன் அதனால் ஊரில் நிகழ்வுகளையும் உங்கள் கண்முன் கொண்டுவர முயற்சி எடுப்பதில் மகிழ்ச்சிகொள்ளும் இந்த சிதறல்கள். இன்னும் சிதறிக்கொள்ளும்.
ஆனாலும் இன்னும் பல விடயங்கள் எழுதப்படவேண்டும் என்று.........
எமது பாரம்பரிய விழுமியங்கள் இதுவரை இணையத்தரவேற்றம் செய்ப்படாத விடயங்கள், நாம் அறிந்து இன்னும் எழுதப்படாத விடயங்கள், ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்ட நல்லபல தகவல்கள் மொழிபெயர்த்து அதன் இருப்பிடங்கள் சொல்லிக்கொண்டு, இன்னும் நமது பழைய அனுபவசாலிகளின் படைப்புக்கள், எமது பிள்ளைகளின் திறமைகள்....... என்று பல்வேறு சில்லறைகளை சிதறவேண்டும் என்று எனக்குள்ளே கேட்டுக்கொண்டு முடிந்தளவு எழுதவேண்டும் என்று இந்த ஊர்க்குருவி உயரப்பறக்கிறது சிதறல்களாலே.
Showing posts with label வெற்றிப்பதிவு. Show all posts
Showing posts with label வெற்றிப்பதிவு. Show all posts
Monday, September 13, 2010
Monday, March 22, 2010
வெற்றிப்பதிவு..... நன்றி உறவுகளே!
இந்தச்சிதறலின் மற்றுமொரு வெற்றிப்பதிவு தான் இது...
பல நாட்களாய் பலவேறு கஸ்டங்களில் மத்தியில் இந்தப்பதிவை எழுத முடியாமல் சில ஒழுங்கமைப்புக்களையும் செய்யாமல் அவசரத்தின் அவசியத்தின் மத்தியில் பம்பரமாய் ஆடுகிறேன் ஆனாலும் பதிவெழுதவேண்டிய கட்டாயத்தில் அவ்வப்போது சில பதிவுகளை பதிவிட்டுவருகிறேன் தொடர்பறாமைக்காக.
எனது பதிவுகளின் வெற்றியாக எனது கிராமத்தைச்சேர்ந்த புலம்பெயர் நம்மவர்கள் எமது பொருளாதார கஸ்ட நிலைமைகளில் உள்ள (பாடசாலையில்) கல்விகற்கும் மாணவர்கள் சில பேருக்கு மாதாந்தம் பண உதவிகளை செய்ய முன்வந்திருக்கிறார்கள். மனசுக்கு குளிர்ச்சி அந்தப்பிள்ளைகளுக்கு மகிழ்ச்சி். முதற்கட்டமாக கடந்த பெப்ரவாரி மாதத்திலிருந்து ஆரம்பித்திருக்றோம். இதில் மூன்று பிள்ளைகள் உள் வாங்கப்பட்டார்கள். மேலும் இரண்டு மாணவர்கள் ஏப்பிறல் மாத்திலிருந்து உள்வாங்கப்பட இருக்கிறார்கள். இவர்களி்ல் இரண்டு உயர்தரம் படிக்கும் மாணவர்கள், ஒரு பல்கலைக்கழக மாணவன், இரண்டு சாதாரண தரம் படிக்கும் மாணவர்கள்.(இவர்களைப் பற்றியும் மேலதிக விபரங்கள் பற்றியும் ஒரு ஒழுங்கமைப்புக்குள் வந்தபிறகு பதிவிடுகிறேன்.)
இவர்களுக்கு மாதாந்தம் ரூ.2000 வழங்கப்படுகிறது. இந்தப்பண உதவி அவர்கள் படிப்புக்காக ஒரு ஊக்கப்படுத்தலே தவிர அவர்களை ஒரு வேறுப்படுத்திக் காட்டுவதில்லை(non discrimination).இவர்கள் சில வரையறையறைக்குட்பட்டுத்(criteria)தெரிவுசெய்துள்ளோம். பின்வரும் சில அடிப்படைகளின் மத்தியில்...
* பெண் அல்லது பிள்ளைகள் தலைமை தாங்கும் குடும்பம்
* மாதவருமானம் ரூ.3000 க்கு கீழ் உள்ளவர்கள்
* படிப்பில் ஆர்வம் உள்ள பிள்ளைகள்
போன்றவற்றைக்கருத்திற் கொண்டு இப்போது தெரிவுசெய்துள்ளோம்.
தற்போது இதன் நீடித்துநிலைக்கும் தன்மை பற்றியும் இதன் பக்க விளைவுகள் பற்றியும் ஆராய்கின்றோம். (இதுபற்றி நீங்களும் பின்னூட்டததில் கருத்துரைக்கலாம்.)
இதற்கு முன்னோடியாக செயற்பட்ட எமது உறவு கனேடிய திரு.ராஜன் அண்ணன் (இவரை உதயன் அண்ணன் என்றால்தான் விளங்கும்)அவர்களுக்கு நன்றிகள். இன்னும் பல உறவுகள் காத்திருக்கிறார்கள் நாங்களும் உங்களுக்காக உள்ளோம்.
இதற்காக பல திட்டங்கள் வகுத்துள்ளேன். நடைமுறைக்கு கொண்டுவர எனது வேலைகள் இடையூறாக இருப்பதற்கு மன்னிக்கவும். காரணம் வயல் வேலை மற்றும் தோடட வேலை. இத்தருணத்தை நான் பொது வேலைக்காக முற்றாக செலவிட்டால் எனது குடும்ப பொருளாதாரத்தில் பாரிய இடையூறு ஏற்படும்.
ஆனாலும் பல செயற்பாடுகளை செவ்வனே செய்துகொண்டிருக்கிறேன்.
இணைத்தினூடாகவும் பல நண்பர்கள் உறவுகளுடனும் கதைக்க முடியாமல் போயிற்று. மறுபதிவுகள் பல உங்களை வந்து சேரும்.
எமது உறவுகள் எப்போதும் எமது கிராமத்தவர்களுக்கு உதவிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் அவர்களுக்கு நன்றிகள்.
இப்போது விடைபெறுகிறேன்
மனதுக்குள் இப்போது இந்தப்பாடல்கள் எனக்குள் நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன் .................
வலிதாங்கும் உள்ளம் நிலையான சுகம்... யாருக்கில்லை போராட்டம்..
புண்ணியம் தேடி காசிக்குப்போவார் இந்த.....
பல நாட்களாய் பலவேறு கஸ்டங்களில் மத்தியில் இந்தப்பதிவை எழுத முடியாமல் சில ஒழுங்கமைப்புக்களையும் செய்யாமல் அவசரத்தின் அவசியத்தின் மத்தியில் பம்பரமாய் ஆடுகிறேன் ஆனாலும் பதிவெழுதவேண்டிய கட்டாயத்தில் அவ்வப்போது சில பதிவுகளை பதிவிட்டுவருகிறேன் தொடர்பறாமைக்காக.
எனது பதிவுகளின் வெற்றியாக எனது கிராமத்தைச்சேர்ந்த புலம்பெயர் நம்மவர்கள் எமது பொருளாதார கஸ்ட நிலைமைகளில் உள்ள (பாடசாலையில்) கல்விகற்கும் மாணவர்கள் சில பேருக்கு மாதாந்தம் பண உதவிகளை செய்ய முன்வந்திருக்கிறார்கள். மனசுக்கு குளிர்ச்சி அந்தப்பிள்ளைகளுக்கு மகிழ்ச்சி். முதற்கட்டமாக கடந்த பெப்ரவாரி மாதத்திலிருந்து ஆரம்பித்திருக்றோம். இதில் மூன்று பிள்ளைகள் உள் வாங்கப்பட்டார்கள். மேலும் இரண்டு மாணவர்கள் ஏப்பிறல் மாத்திலிருந்து உள்வாங்கப்பட இருக்கிறார்கள். இவர்களி்ல் இரண்டு உயர்தரம் படிக்கும் மாணவர்கள், ஒரு பல்கலைக்கழக மாணவன், இரண்டு சாதாரண தரம் படிக்கும் மாணவர்கள்.(இவர்களைப் பற்றியும் மேலதிக விபரங்கள் பற்றியும் ஒரு ஒழுங்கமைப்புக்குள் வந்தபிறகு பதிவிடுகிறேன்.)
இவர்களுக்கு மாதாந்தம் ரூ.2000 வழங்கப்படுகிறது. இந்தப்பண உதவி அவர்கள் படிப்புக்காக ஒரு ஊக்கப்படுத்தலே தவிர அவர்களை ஒரு வேறுப்படுத்திக் காட்டுவதில்லை(non discrimination).இவர்கள் சில வரையறையறைக்குட்பட்டுத்(criteria)தெரிவுசெய்துள்ளோம். பின்வரும் சில அடிப்படைகளின் மத்தியில்...
* பெண் அல்லது பிள்ளைகள் தலைமை தாங்கும் குடும்பம்
* மாதவருமானம் ரூ.3000 க்கு கீழ் உள்ளவர்கள்
* படிப்பில் ஆர்வம் உள்ள பிள்ளைகள்
போன்றவற்றைக்கருத்திற் கொண்டு இப்போது தெரிவுசெய்துள்ளோம்.
தற்போது இதன் நீடித்துநிலைக்கும் தன்மை பற்றியும் இதன் பக்க விளைவுகள் பற்றியும் ஆராய்கின்றோம். (இதுபற்றி நீங்களும் பின்னூட்டததில் கருத்துரைக்கலாம்.)
இதற்கு முன்னோடியாக செயற்பட்ட எமது உறவு கனேடிய திரு.ராஜன் அண்ணன் (இவரை உதயன் அண்ணன் என்றால்தான் விளங்கும்)அவர்களுக்கு நன்றிகள். இன்னும் பல உறவுகள் காத்திருக்கிறார்கள் நாங்களும் உங்களுக்காக உள்ளோம்.
இதற்காக பல திட்டங்கள் வகுத்துள்ளேன். நடைமுறைக்கு கொண்டுவர எனது வேலைகள் இடையூறாக இருப்பதற்கு மன்னிக்கவும். காரணம் வயல் வேலை மற்றும் தோடட வேலை. இத்தருணத்தை நான் பொது வேலைக்காக முற்றாக செலவிட்டால் எனது குடும்ப பொருளாதாரத்தில் பாரிய இடையூறு ஏற்படும்.
ஆனாலும் பல செயற்பாடுகளை செவ்வனே செய்துகொண்டிருக்கிறேன்.
இணைத்தினூடாகவும் பல நண்பர்கள் உறவுகளுடனும் கதைக்க முடியாமல் போயிற்று. மறுபதிவுகள் பல உங்களை வந்து சேரும்.
எமது உறவுகள் எப்போதும் எமது கிராமத்தவர்களுக்கு உதவிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் அவர்களுக்கு நன்றிகள்.
இப்போது விடைபெறுகிறேன்
மனதுக்குள் இப்போது இந்தப்பாடல்கள் எனக்குள் நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன் .................
வலிதாங்கும் உள்ளம் நிலையான சுகம்... யாருக்கில்லை போராட்டம்..
புண்ணியம் தேடி காசிக்குப்போவார் இந்த.....
Monday, January 25, 2010
வெற்றிப்பதிவு என்னோட பதிவுலகம்
அப்பாடா எப்படியோ சதம் அடிச்சாச்சு ( "ம்ம்ம் எங்கடா ... எண்டு யாரங்கே!)
இந்தப்பதிவுதான் நம்மட 100 வது பதிவு அதான் வெற்றிப்பதிவு...
சிதறலின் கதை.....
பதிவு பற்றி எப்பவோ ஒரு PC Times புத்தகத்துல படிச்சிருக்கன் அப்போ அதுபற்றி பெரிதா அலட்டிக்கவில்லை. இணையம் என்பது நமக்கு இடைஞ்சலாக இருந்ததால். ஆனாலும் ஊர் விடயங்கள் நிகழ்வுகள் என்பன இணயத்தரவேற்றம் செய்யப்பட வேண்டுமென்ற அவா மனசுக்குள்ள எப்போதும் இருந்தது. பிறகு இதுபற்றி நம்மட நண்பி தானும் தனது அண்ணாவும் பதிவெழுதுவதாகவும் தனது அண்ணா பல பதிவெழுதுவதாகவும் சொல்லி தனது "ஜே பக்கங்கள்" என்ற பதிவின் சுட்டியை எனக்கு அனுப்பிருந்தாள். பிறகு தான் தெரிந்தது இந்தப்பதிவுலகம் உடனேயே யூ ரியுப்பில எவ்வாறு ஆரம்பிப்பது என்று பார்த்திட்டு ஆரம்பித்தேன் முதல் பதிவு என்வீட்டு முகப்பு படம் பின் எனது கவிதை
"தாலாட்டின் இசைச்சிற்பி என்தாய்"
பத்து திங்கள் உன் கருவில்
ஊன்றியதால்தான் இந்த
பிள்ளைத்தாவரம் பூமியில்
காலூன்றியது - இருந்தாலும்
உன் அன்புச்
சூரியகதிர்களால் தான்
இன்னமும்
"வாழ்க்கைச் சேர்க்கை " செய்கிறது
அம்மா ........
என்று முதல்பதிவு கவிதையில் அம்மாவுக்கு சமர்ப்பணமாக.. தொடர்ந்து டெம்பலேட்டுக்களை மாற்றுவது பற்றியும் நண்பியே சொல்ல எனது வலைப்பதிவை அழகுபடுத்தக்(...?) கற்றுக்கொண்டு அதன் அழகு பற்றி எனது மற்றொரு நண்பன் "Wall papers" என்று அழகிய படங்களுக்காக தனது பதிவை வெளியிடும் ஜெயதீபனை அடிக்கடி தொல்லைகொடுத்து எப்படி இருக்குடா கொமண்ட் பண்ணு எண்டு மிகவும் கஸ்ட்ப்பட்டு தொல்லையிலும் இந்தப்பதிவு வளர ஆரம்பத்தில் நம்ம தம்பியானவர் சுரேனும் "இப்படி மாத்துங்க அப்படி எழுதுங்க.." எண்டு சொல்லச்சொல்ல ஒருமாதிரியா உருப்பெற்றது இந்தச் சிதறல்கள்... ஆனா சில மாதங்கள் கடந்த பிற்பாடுதான் தெரிந்தது இன்னுமொரு சிதறல்கள் இருப்பது. ஆனாலும் எனுது பதிவின் பெயரை மாற்றிக்கொள்ள விரும்பவில்லை ஏனெனில் தற்செயலாகவும் அவசரமாகவும் பதிவொன்று ஆரம்பிக்கணும் என்ற முனைப்போடும் வந்த சிதறல்கள்... என்ற காரணத்தினால்..
சிதறலின் வெற்றி
சிதறல்களின் நோக்கமே நம்ம கிராமத்து விடயங்கள் இணையவலம் வரவேண்டும் என்பது இப்படி இருக்க கவிதையும் வெளியிடவேண்டும் ஏனெனில் பதிவு தொடர்ச்சியாக எழுதவேண்டும் என்பதால் நம்மளால முடிந்தளவு கவிதை மாதிரியாவது எழுதுகிறேன். இப்படி இருக்க நம்மட ஆரம்பப் பாடசாலையின் வேதனை கலந்த சாதனையை வறுமையும் திறமையும் + எனது பாடசாலை என்ற தலைப்பில் எழுதியதும் நம்மட ஊரைச்சேர்ந்த புலம்பெயர் நம்மவர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து எமது பாடசாலைக்கு உதவுவதற்கு முன்வந்தமை எனது வலைப்பதிவின் முதல் வெற்றி. நன்றி நம்மவர்களே விரைவில் உங்களுக்காக கலைவிழா வந்து சேரும்.
கால்கோள் கவியரங்கில் "களரி"யின் பொங்கல் படையல்
பின்னர் எனது பதிவை பார்த்து கவியரங்குக்கு என்னும் அழைத்து அழுவதா சொல்.. என்ற தலைப்பில் தைப்பொங்கல் விழாவில் கவியரங்கில் போராசிரியர் சி.மெளனகுரு அவர்களின் பார்வையில் பட்டது சிதறலின் கவிதை வெற்றியே..
இதைவிட எனது பக்கத்து ஊர் சந்ரு போல் பல பதிவர்களை கடல்கடந்தும் பல பதிவர்களை நண்பர்களாக்க முடிந்ததும் அவர்களோடு அடிக்கடி அரட்டை அடிப்பதும்... (ஹிஹிஹி.. பங்குச்சந்தையும் கரவையின் ஓசையும்மனசுக்குள் சிரிக்குமே...ஹிஹிஹி....)
இதுவரை பல பதிவெழுதியதும் நம்ம ஊரு நிகழ்வுகளை அவ்வப்போது படம் பிடித்தும் எழுத்து வடிவில் கொடுக்கும் போதும் நிம்மதியடைகிறேன் ( கொஞ்ச நாளைக்கு புகைப்படம் எடுக்கமுடியாது நம்ம கமெரா உடைஞ்சுட்டு ம்ம்்்ம்ம்்்ம்்்)
பயனுறப்பதிவெழுதவேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு சில மொக்கைப்பதிவெழுதினாலும் மன்னிப்பீர்களாக.....
தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு பின்னூட்டமிட்டு வரும் என் உறவுகளுக்கும் வோட்டுப்போட்டு உற்சாகப்படுத்தும் நெஞ்சங்களுக்கும் நன்றிகளும் வாழ்த்துக்களும் தொடர்ந்திருங்கள்.
எனது பதிவுகளை பார்த்துவிட்டு நம்ம நண்பர் ஒருவர் அனுப்பிய மடலின் சில பகுதி கீழே.... ஆனால் தமிழுக்காக தவறுவிட்டுவிட்டேனோ என்ற உணர்வும் எனக்குள்ளே... எமது தமிழர் தமது காலாசார விழுமியங்களை எத்தனை இடர்கள் தடைகள் வந்தாலும் செய்வார்கள் என்பதை அறிவீர்கள் தானே.. இது வாழ்க்கையின் நிலையாமையே...
நன்றி ஜெயமார்த்தாண்டன்
வெற்றிப்பதிவு என்னோட பதிவுலகம் அடுத்த வெற்றிக்காக காத்திருப்பு அதான் "தேனலை" இணையவானொலி விரைவில்....
பதிவு பற்றி வைரமுத்துவின் காதலித்துப்பார் பாணியில் 2ஆம் மைல்கல்லும் பதிவெழுதிப்பாரும்....
பதிவெழுதிப்பார்....
உன்னைச் சுற்றி
ரசிகர் வட்டம் தோன்றும்
உன் எழுத்துக்களால்
உலகம் எழுதப்படும்
இந்தப்பதிவுதான் நம்மட 100 வது பதிவு அதான் வெற்றிப்பதிவு...
சிதறலின் கதை.....
பதிவு பற்றி எப்பவோ ஒரு PC Times புத்தகத்துல படிச்சிருக்கன் அப்போ அதுபற்றி பெரிதா அலட்டிக்கவில்லை. இணையம் என்பது நமக்கு இடைஞ்சலாக இருந்ததால். ஆனாலும் ஊர் விடயங்கள் நிகழ்வுகள் என்பன இணயத்தரவேற்றம் செய்யப்பட வேண்டுமென்ற அவா மனசுக்குள்ள எப்போதும் இருந்தது. பிறகு இதுபற்றி நம்மட நண்பி தானும் தனது அண்ணாவும் பதிவெழுதுவதாகவும் தனது அண்ணா பல பதிவெழுதுவதாகவும் சொல்லி தனது "ஜே பக்கங்கள்" என்ற பதிவின் சுட்டியை எனக்கு அனுப்பிருந்தாள். பிறகு தான் தெரிந்தது இந்தப்பதிவுலகம் உடனேயே யூ ரியுப்பில எவ்வாறு ஆரம்பிப்பது என்று பார்த்திட்டு ஆரம்பித்தேன் முதல் பதிவு என்வீட்டு முகப்பு படம் பின் எனது கவிதை
"தாலாட்டின் இசைச்சிற்பி என்தாய்"
பத்து திங்கள் உன் கருவில்
ஊன்றியதால்தான் இந்த
பிள்ளைத்தாவரம் பூமியில்
காலூன்றியது - இருந்தாலும்
உன் அன்புச்
சூரியகதிர்களால் தான்
இன்னமும்
"வாழ்க்கைச் சேர்க்கை " செய்கிறது
அம்மா ........
என்று முதல்பதிவு கவிதையில் அம்மாவுக்கு சமர்ப்பணமாக.. தொடர்ந்து டெம்பலேட்டுக்களை மாற்றுவது பற்றியும் நண்பியே சொல்ல எனது வலைப்பதிவை அழகுபடுத்தக்(...?) கற்றுக்கொண்டு அதன் அழகு பற்றி எனது மற்றொரு நண்பன் "Wall papers" என்று அழகிய படங்களுக்காக தனது பதிவை வெளியிடும் ஜெயதீபனை அடிக்கடி தொல்லைகொடுத்து எப்படி இருக்குடா கொமண்ட் பண்ணு எண்டு மிகவும் கஸ்ட்ப்பட்டு தொல்லையிலும் இந்தப்பதிவு வளர ஆரம்பத்தில் நம்ம தம்பியானவர் சுரேனும் "இப்படி மாத்துங்க அப்படி எழுதுங்க.." எண்டு சொல்லச்சொல்ல ஒருமாதிரியா உருப்பெற்றது இந்தச் சிதறல்கள்... ஆனா சில மாதங்கள் கடந்த பிற்பாடுதான் தெரிந்தது இன்னுமொரு சிதறல்கள் இருப்பது. ஆனாலும் எனுது பதிவின் பெயரை மாற்றிக்கொள்ள விரும்பவில்லை ஏனெனில் தற்செயலாகவும் அவசரமாகவும் பதிவொன்று ஆரம்பிக்கணும் என்ற முனைப்போடும் வந்த சிதறல்கள்... என்ற காரணத்தினால்..
சிதறலின் வெற்றி
சிதறல்களின் நோக்கமே நம்ம கிராமத்து விடயங்கள் இணையவலம் வரவேண்டும் என்பது இப்படி இருக்க கவிதையும் வெளியிடவேண்டும் ஏனெனில் பதிவு தொடர்ச்சியாக எழுதவேண்டும் என்பதால் நம்மளால முடிந்தளவு கவிதை மாதிரியாவது எழுதுகிறேன். இப்படி இருக்க நம்மட ஆரம்பப் பாடசாலையின் வேதனை கலந்த சாதனையை வறுமையும் திறமையும் + எனது பாடசாலை என்ற தலைப்பில் எழுதியதும் நம்மட ஊரைச்சேர்ந்த புலம்பெயர் நம்மவர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து எமது பாடசாலைக்கு உதவுவதற்கு முன்வந்தமை எனது வலைப்பதிவின் முதல் வெற்றி. நன்றி நம்மவர்களே விரைவில் உங்களுக்காக கலைவிழா வந்து சேரும்.
கால்கோள் கவியரங்கில் "களரி"யின் பொங்கல் படையல்
பின்னர் எனது பதிவை பார்த்து கவியரங்குக்கு என்னும் அழைத்து அழுவதா சொல்.. என்ற தலைப்பில் தைப்பொங்கல் விழாவில் கவியரங்கில் போராசிரியர் சி.மெளனகுரு அவர்களின் பார்வையில் பட்டது சிதறலின் கவிதை வெற்றியே..
இதைவிட எனது பக்கத்து ஊர் சந்ரு போல் பல பதிவர்களை கடல்கடந்தும் பல பதிவர்களை நண்பர்களாக்க முடிந்ததும் அவர்களோடு அடிக்கடி அரட்டை அடிப்பதும்... (ஹிஹிஹி.. பங்குச்சந்தையும் கரவையின் ஓசையும்மனசுக்குள் சிரிக்குமே...ஹிஹிஹி....)
இதுவரை பல பதிவெழுதியதும் நம்ம ஊரு நிகழ்வுகளை அவ்வப்போது படம் பிடித்தும் எழுத்து வடிவில் கொடுக்கும் போதும் நிம்மதியடைகிறேன் ( கொஞ்ச நாளைக்கு புகைப்படம் எடுக்கமுடியாது நம்ம கமெரா உடைஞ்சுட்டு ம்ம்்்ம்ம்்்ம்்்)
பயனுறப்பதிவெழுதவேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு சில மொக்கைப்பதிவெழுதினாலும் மன்னிப்பீர்களாக.....
தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு பின்னூட்டமிட்டு வரும் என் உறவுகளுக்கும் வோட்டுப்போட்டு உற்சாகப்படுத்தும் நெஞ்சங்களுக்கும் நன்றிகளும் வாழ்த்துக்களும் தொடர்ந்திருங்கள்.
எனது பதிவுகளை பார்த்துவிட்டு நம்ம நண்பர் ஒருவர் அனுப்பிய மடலின் சில பகுதி கீழே.... ஆனால் தமிழுக்காக தவறுவிட்டுவிட்டேனோ என்ற உணர்வும் எனக்குள்ளே... எமது தமிழர் தமது காலாசார விழுமியங்களை எத்தனை இடர்கள் தடைகள் வந்தாலும் செய்வார்கள் என்பதை அறிவீர்கள் தானே.. இது வாழ்க்கையின் நிலையாமையே...
நன்றி ஜெயமார்த்தாண்டன்
வெற்றிப்பதிவு என்னோட பதிவுலகம் அடுத்த வெற்றிக்காக காத்திருப்பு அதான் "தேனலை" இணையவானொலி விரைவில்....
பதிவு பற்றி வைரமுத்துவின் காதலித்துப்பார் பாணியில் 2ஆம் மைல்கல்லும் பதிவெழுதிப்பாரும்....
பதிவெழுதிப்பார்....
உன்னைச் சுற்றி
ரசிகர் வட்டம் தோன்றும்
உன் எழுத்துக்களால்
உலகம் எழுதப்படும்
Subscribe to:
Posts (Atom)

