இன்னும் எப்போ பூ பூக்குமோ??

உன் மெளனமும்
என் மெளனமும்
இன்னும் எப்போ
பூ பூக்குமோ?

காதல் செய்யும் என் கனவாய் நீ
கண்கள் கொல்லும் காட்சி காதல் செய் நீ

பனியில் - நீ
கனியா

நெஞ்சோரம் சாய்வாய்

மொட்ட விழ்ந்த கள்ளி
சட்டென்று எள்ளி
நகைகொண்டாய் உயிரில்

பயிர் கொண்ட கள்வா
உறவாட வருவாய்
பலநாள் என்னெதிரில்

மனசென்னும் இசையில்
விசைகொண்ட ராகம்

மனசென்னும் இசையில்
விசைகொண்ட தாளம்

மணவாளா மதுரங்கள் வீசும்
பூவாய் நீ
எனைக்கொள்ள
உடன் வந்து தீ மூட்டு

கைநீட்டி நீயும்
முத்தங்கள் தந்து
கடந்தாய் கனவில்

கைநீட்ட நானும்
விட்டுத் தள்ளி நீயும்
கட்டி அணைத்தாய் குளிரில்

சொல்லாத சொல்லும்
கால்கொண்ட பூவாய்

சொல்லாத சொல்லும்
நடமாடி என்னோடு வா வா
உயிர்சேர்ந்து
பொருள் தேடும்
பொன்னான நேரம் இது

கா... காதல்

அத்தனை
இடுக்கு முடக்குகளிலும்
லாவகமாக செல்லும்
வண்டிச் சக்கரங்களை
காணாத உன்னால்
எப்படி
காதலை கொண்டுசேர்க்க
நீ !
ஒற்றைச் சக்கரத்துடன்
நான் !!

ஆனாலும்
ஊர்தின்ற மழையிலும்
வெள்ளத்தில்
பள்ளக் குழிகளில்
விழுந்து நெழிந்து
அடித்து குதித்து
செல்லும்
ஒற்றை இலையால்
கடலை சென்றடைய
முடியும் என்கிற
முனைப்புடன்...

வெற்றுக்காகிதத்தில்
ஏதேதோ கிறிக்கிவிட்டு
உயிர்மெய் எழுத்துக்களை
அறிமுகம்செய்பவனாக...

விட்டுச்சென்ற
இடங்களில்
காலியானவைபற்றி
காலாவதியான உன்
காதல்
சொல்லிச்செல்கிறது

ஆதலினால் நான்.....

எத்தனையோ சப்பதங்களை
நுகர்ந்த உன்னால் தான்
நிசப்தங்களின் அலைவரிசைகளை
மொழிபெயர்க்க முடியும்

சப்தங்களாலே பேசப்பட்ட
நானும் நீயும்
கடைசியில் 'அதுவும்'
சில மெளனங்களை கொணர்ந்து
உயிருக்கும் உயிரற்றவைக்கும்
அர்த்தங்களை சூடிச்சென்றது

ஒரு துளி தேனுக்கு
ஆசைப்பட்டு
தேன்கூட்டைக் கலைக்க
நானொன்றும் வேடனல்லன்

காதலைவிட காதலிக்கப்பட வேண்டும்
உன்னை நான்

காதலிக்கப்படும்போது....

(படம்:Manivarma Ko's Photos முகப்புத்தகத்திலிருந்து)

இரு கண்களில்
ஓர் அழுகை

உள்ளங்களிரண்டில்
ஒரு புன்னகை

உதடுகளிரண்டில்
ஒரு உச்சரிப்பு

இரண்டு என்றவைகளுக்கெல்லாம்
ஒன்று என்ற பொருள்

காதுமடல்களில்
செல்லப்பெயர்களின்
தேடல்

மறந்துவிட்டு
வாழும் வாழ்க்கை

வாழ்கையில் சிக்கிய
தேவை

சிக்கலில் சிக்கி
அவிழ்க்கும் முடிச்சுகள்

காதலிக்கப்படும் போது......

நூதனமாய்....

காற்றின் ஓரங்களிலும்
காதுகொடுக்கிறேன்

கடினமான பொழுதுகளையும்
நனைத்துவிட்டு போகும்
அந்த
நுண்ணிய பார்வையை
இழந்துவிட விரும்பவில்லை

அந்த சோகத்தில்
நுழைகின்ற வெப்பத்தில்
எழுகின்ற
'புன்னகை'
மறக்கவே மாட்டேனென்று
அடம்பிடித்துக்கொள்ளும்

நானும் பட்டுவிடக்கூடாதென்று
ஒதுக்கி ஒருக்கணித்து முட்டாமல்
செல்ல நினைக்கும் முன்னே
உன் உரசல்களில்
சிக்கிய விரல்களும்
சிக்கியெடுத்த மனசும்
பத்திரப்படுத்திக்கொள்கிறேன்
எங்காவது
ஆவணப்படுத்தலாமா என

இன்னும் தோள் தடவிய
நெற்றியும்
ரீசேட்டில் ஒட்டிய
ஸ்டிக்கர் பொட்டும்

ஒவ்வொன்றும்
வந்துகொண்டன
ஒவ்வொன்றாய்

ஒரு தடவையேனும்
வராமல் போய்விடாதே!!
பல்வேறாகிடுவேன்..

சந்தித்துக்கொண்ட இடத்தில்
விட்டுவிட்டுச் செல்கிறேன்
துணிச்சலாய்
எடுத்துக்கொண்டு சென்றுவிடு
மறுபடி கொடுக்கவேண்டுமென்று
எண்ணிக்கொள்ளாதே

(படக்கலவை - By Manivarma Ko இலிருந்து படம் நன்றி மணி அண்ண)

பிரிகின்ற உரிமையோடு உறவு வேண்டும்

இருவரும்
பல தடவைகளில்
நாம்

'நீ'
'நான்'
உரிமையாய்
ஒருமைப்பட்டுக்கொண்டது
வார்த்தைகள்

செல்போனிலும்
சில்மிசங்களாய்
நீண்டுகொண்ட
வாழ்க்கை
'குறுஞ்செய்திகளாய்'

இதுவரை யாருக்கும்
அறிமுகப்படுத்த முடியாமல்
நட்பும் காதலும்
உரிமைப் போராட்டம்
நடத்திக்கொண்டது

நானும் நீயும் மறுத்தாலும்
ஈரப்பொழுதுகளின்
இருட்டு போர்வையில்
கண்கள் உதிர்த்த
வெப்பத்துளிகளுக்கும்
மூச்சுகுழல்வாயில்
முட்டி மோதிய
காதல்காற்றுக்களுக்கும்
சொல்லிவிட்டுப்போ
பிரிகின்ற நேரம்
உரிமையோடு
என்ன
உறவென்று

பிரிந்துவிடு
நீயாக
பிரித்துவிட்டு போகாதே
தானாக

நானும் காதலும்
வாழ்வோம்
இப்போதும்
நாம்

காவி நிறக்காதல் கொடிமர வேர்களில்

மீண்டும் காதல் என்ற சங்கீதத்தில் சில சுருதிகளை மீட்டுப்பார்க்க வேண்டும் என்ற உணர்வு. வாழ்க்கையை வாசித்த யாசித்த பண்பாட்டு மாற்றங்களை தன்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்த அந்த சாமி. காதலை மறப்பதற்காக ஒரு கோழைத்தனமாய் தன் காதலி பிரிகிறாள் என்ற எண்ணத்தில் காவியுடுத்திய காதலன் அந்த சாமி.

தன் கண்முன்னமே தன் காதலி யாருக்கோ மனைவியாகிவிடுவாள் என்று எண்ணி தாங்கொணா துயரம்தலையில் அழுத்த சாமி தேடி சாமியாகிறான். ஆனால் அங்கே யாரை மறக்கவேண்டும் மனதில் பதிந்த அந்த முகத்தை அழிக்க அழிக்கவேண்டும் என்று எண்ணி காவியுடை தரித்தானோ அதே அவளைத் தவிர அவள் முகத்தைத் தவிர அவன் பிரார்த்தனையும் மறக்க முடியாத தன்மையும் நின்று அவனை உலுக்கி எடுத்தது. முடியாமல் மீண்டும் மலையிலிருந்து காட்டிலிருந்து அந்த காவி இறங்குகிறது. கொடுமை என்னவென்றால் அதே உடையில் சில சில்லிடும் சிலிர்ப்புக்கு அந்த பழைய நினைவுகள் மட்டும் நிலைத்து நிற்க அந்த பழைய இடமும் புளிக்காத காதல் என்ற உணர்வும் மட்டும் கண்ணுக்குள்ளும் நெஞ்சுக்குள்ளும் 18 வருசங்கள் கடந்த பின்னும் இன்னும்.......

பாவம் காதல் காதலிக்கவிடவில்லை இல்லை காதலித்த காதல் வாழவைக்கவில்லை அந்த சாமியை. பச்சைக் காடுகளில் பச்சையானவர் இங்கு பழைய இச்சைக்கான காதலை கச்சையில்(காவியில்) தேக்கிக்கொண்டு அலையலையாய் புதிய மாற்றங்களையும் ஒவ்வொரு நிகழ்கால நிகழ்வுகளையும் கடந்தகால அவரது நிஜங்களையும் ஒப்பிட்டு காதலிக்கிறார் இப்போதும் அந்த பழங்காதலை.

இடம் மாறி தடம் மாறி இந்த சமூக மாற்றங்களின் வாசனை நுகரும் இந்த சாமியின் மனதில் இன்னும் மாறாத அந்த "மதுபாலா" என்ற அழகிய காதல் மட்டும் மாறாமல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது.
"காணாமல் போயிருப்பாளா
நான்
காணாமல் போனதால்
ஆகாமல் போயிருப்பாளா"
ஏங்கிக்கொண்டு அவளைத் தேடித்தேடி அலைகிறது இந்த காவி. பவ்வேறு மாற்றங்கள் ஆனாலும் தான் சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரிடமும் தன் காதலின் அடிச்சுவட்டு ஆதாரங்கள் கிடைக்கிறது இந்த சாமிக்கு.
அப்படியே தானும் தன் பள்ளித்தோழனும் மாட்டிக்கொண்ட ஒரு காட்டுக்குள்ளே மீண்டும் அந்த காதல் நதி விளையாடிக்கொண்டிருக்குது.
"சந்தித்த சில நொடிகள்
சங்கடமான பொழுதுகள்" இருவருக்கும் பதினெட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒருவரானவர்கள் இப்போ இருவரானவர்களாக நினைத்துக்கொண்டு அந்த சாமி கதறியழும் காதலில் தெரிந்தது.
அப்போது அந்த நிசப்த அலைவரிசையில் சில நிஜங்கள் வெளிக்கொணரப்பட்டது
"... என் வாழ்க்கையில் காதலங்கிறது இறந்த காலம். உங்களை நான் காதலிச்சது நிஜம்; ஆசைப்பட்டது நிஜம்; அழுதது நிஜம்; பிரிஞ்சது நிஜம்; கரைஞ்சது நிஜம்; எல்லாம் இறந்த கால நிஜங்கள். வாழ்க்கையை உணர்ச்சிமயமாப் பார்க்கிற காலம் முடிஞ்சு போச்சு. இது அறிவுமயமாய் பார்க்குற பருவம்" என்று அழுத்தமாக்கிய அவள் குரல்
........"நீங்க திரும்பி வரலேன்னா எனக்கு வாழ்க்கை இல்லேன்னு நெனச்சன்" ... "நீங்க திரும்ப வந்தாலும் உங்களுக்கு வாழ்க்கை இல்லேன்னு நெனச்சன்" என்று முற்றுப்புள்ளி வைக்காமல் வைத்த அவளை கண்களால் கழுவிய கண்ணீரை உதிர்த்திய சாமிக்கு அவள்
" காதல்ங்கிறது காதலிக்கிறது மட்டுமில்ல இளங்கோ! காதலை நிறைவேத்துறது. உங்களுக்கு காதலிக்க மட்டும்தான் தெரிஞ்சது. காதலிக்க மட்டும்தான் முடிஞ்சது; நீங்க பாதிக்காதலன்."
என்று அறிவுரை வழங்கிய அங்க ஒரு யுத்தமே நடந்தேறியது.
கடைசியில் சாமியாரின் தோள்களில் தொக்கியுள்ள குழந்தைக்கு அவள் தாய்மையின் தவிப்பில் "போய் வருகிறேன் கண்ணே! இல்லை ஜென்மங்கள் மீது எனக்கு நம்பிக்கையில்யை. போகிறேன் கண்ணே! என்னைச்சுமந்த மண்ணே!......என் இளமையின் பெரும் பகுதியை மயக்கத்தில் வைத்திருந்த மாஜி காதலரே! என்னை நோக்கி மரணம் அல்லது மரணத்தை நோக்கி நான்..." சில வினாடிகள் மெளனம் சாமியாரின் உள்ளத்தில் ரணம் கண்களில் கண்ணீர் வெள்ளம்.

இவ்வாறு அற்புதமாக காதலும் சமூகமும் என்ற கட்டமைப்புக்குள் கற்பனைச் சாமியையும் காதலையும் கதையாக்கிய கவபேரரசு வைரமுத்து அவர்களின்
காவி நிறத்தில் ஒரு காதல் என்ற புத்தகத்தைப் படித்தேன். பகிர்ந்துள்ளேன்.
இது 1991 இல் அவர் பதிப்பித்த புத்தகம்

இப்போ வைரமுத்து அவர்கள் 1983 காலப்பகுதியில் எழுதிய கவிதை இரண்டும் என்னை ஏதோ செய்தது. கவிதையில் காதல் கதையில் காதல் அற்புதப்படைப்பு கட்டாயம் வாசியுங்கள் இரண்டு புத்தகங்களையும்.


துப்பாக்கி எப்போது பூப்பூப்பது

அன்பனே
உன்
தோழியைவிட
துப்பாக்கியை நேசிக்கும்
தோழனே

என்னோடு
மெழுகுவத்திகளும்
அழுதுகொண்டிருக்கும்
இந்த
மெல்லிய இரவில்
கடிதத்தில் விழும் என்
கண்ணீர்ச் சொட்டு

கடிதத்தில் அழிவது
மெல்லினமும் வல்லினமும்தான்
கண்ணீரில் அழிவது
தமிழினமே அல்லவா?

நாங்கள்
நட்சத்திரங்களைப் பார்த்து
நாளாயிற்று
எங்கள் வானத்தைப்
புகைமண்டலம்
போர்த்திருக்கிறது

மனிதன் மட்டும்தான்
சிரிக்கும் ஜீவராசியாம்

அப்படிப் பார்த்தால்
இப்போது இங்கு யாரும்
மனிதராசி இல்லை.

காதலா
நீயும் நானும்
ரகசியமாய் நடந்து போகும்
ராத்திரிச் சாலை
இப்போது -
வெடிகுண்டுகளின்
விதைப் பண்ணையாகிவிட்டது

மரணத்திற்கு இங்கு யாரும்
வருந்துவதில்லை
உயிர்கள் இங்கே
இலையுதிர்காலத்து
இலைகளாயின.

இனியவனே
என்
வாலிபத்தை
வாசித்தவனே

உனக்கு
என் நினைவுகள் வந்ததுண்டா?
எப்போதாவது?

இருக்காது
துப்பாக்கி எப்போது
பூப் பூப்பது?

ஆனால்
என் தலையணையருகே
சில
உலகக் காவியங்களும்
உன் நினைவுகளும் தவிர
ஒன்றுமில்லை.

இப்போது
கல்யாணத்தை நான்
காதலிக்கவில்லை

ஆனால்
பிள்ளைபெற்றுக் கொள்ளப்
பிரியப்படுகிறேன்

ஏனென்றால்
ஈழ யுத்தத்திற்கு
இன்னுமோர் போராளி தேவை

அடிமை ஈழத்தில்
தம்பதிகளாய் இருப்பதினும்
சுதந்திர ஈழத்தில்
கல்லறைகளாய் இருப்போம்.

கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களின் கவிதை கொடிமரத்து வேர்கள் என்ற புத்தகத்தொகுப்பிலிருந்து.

அக்டோபர் மாதம் வாசிப்பு மாதம் ஆகையால் வாசியுங்கள் கதையும் கவிதையும் உங்களுக்குள்ளும் உணர்வு பீறிட்டு இதயச்சுவர்களின் சில கிறல்களில் காதல் தெரியும். காவியம் தெரியும்.
கனக்கும் இதயம் கொண்டு விடைபெறுகிறேன் சில் திருப்திகளுடனும் திருத்தப்படவேண்டிய தீர்ப்புக்களுடனும் தமிழனாய்

செல்போன் சிணுங்கல்கள்

நாம் அதிகமாய்
பேசிய வார்த்தை
'அன்பே'(ஹாய்)
தொண்டை வரை வந்து
விழுங்கிக்கொண்டது
'நான் உன்னைக் காதலிக்கிறேன்'
(ஐ லவ் யூ)

யார் யாரோ உனக்கு
குறுஞ்செய்தி (எஸ்.எம்.எஸ்)
அனுப்பலாம்
அழைப்பெடுக்கலாம்

ஈரத்தை உறுஞ்சி
சிறகுகளை உலர்த்தும்
அத்தனை சிலிர்ப்புக்களையும்
சங்கீரணமாக்கும்
சல்லடை
என் புன்சிரிப்பும்
தமிழும்

அன்று
என் அழைப்பை
நீ தவறியதால்
உனக்கு
'தவறிய அழைப்பு' (மிஸ்ட் கோல்)
எனக்கு
தவறிய வாழ்க்கை

இப்போதும் என்
'அழைப்பின் ஒலி' (ரிங் இன் டோன்)
என்றொ பதிவுசெய்த
உன் குரல்

வேயப்படும் கனவு

சீனியில்
மொய்க்கும் ஈக்களாய்
உணர்வுகள்

தின்னப்படுகிறது

கட்டிக்கொண்டது
கற்றுத்தரவில்லை

மொய்க்கும்
ஈக்களாய்
பச்சக்காயம்
காயம்
காயப்பட்ட வடு

வலிக்கப்படுகிறது

ஒட்டிக்கொண்டது
ஒடிந்துகொள்ளவில்லை

பூமிக்குள் பூகம்பம்
கனவுகள்
வேயப்படுகிறது

எரிமலைக்குழம்பு
கண்ணீர்
குமுறிக்கொள்கிறது

கூரையில்
ஓட்டைகள்
ஒட்டடைகள்
நிலவின் வெளிச்சம்
வட்டமாய்
கண்ணுக்குள்

பாடலும் அவஸ்தையும்

இசை எப்படி ரசனையாகிறது என்பது சொல்லித் தெரிவதில்லை. இசையின் தாக்கம் இதயத்தில் இசையும் என்பது இயற்கை. நான் என்ன விதிவிலக்கா இசைக்கு. இதனாலேயே ஒவ்வொரு இசையையின் ரசனையில் உழன்று என்ன என்ன மனசுக்குப் பிடிக்கிறது என தேடிக்கொள்ளும் சராசரி மனிதனில் நானும் ஒருவன்.
ஆனாலும் இசை என்னும் போது காலையின் காட்சியை அலங்கரிக்கும் இயற்கையை துயிலெழுப்பும் அனைத்து கிராமத்து இசையையும் சுவைத்து ரசனை எனும் தண்ணீரில் மூழ்கிவிடும் ரசிகன் நான். இதனை எழுத்துக்களில் கொணர்வது முட்டாள் தனம் என நினைக்கிறேன்.

"ரசியுங்கள்
கேளுங்கள்
இதயத்தின் சுவர்களில்
இதயம் தன்னை
அடயாளப்படுத்திக்கொள்ளும்
இசையின் எழுச்சிகளால்"

இந்தப்பாடல் நான் பதினொருவயதுகளில் எனது காதுகளை துளைத்து நெழித்த பாடல் "காதல் ரோஜாவே , எங்கே நீஎங்கே
கண்ணீர் வழியுதடி கண்ணே"
ஒவ்வொரு இதயத்திலும் இந்தப் பாடல் இசைத்துவிடும் இசை விதைத்துவிடும் ரசனையை. இல்லை என்று மறுப்பதற்கு நெஞ்சம் மறுத்துவிடும் வைரமுத்தான வரிகள். காதலின் அவஸ்த்தையை ஒரு ஆணின் காதலை கண்ணீரில் எவ்வாறு படம் பிடித்துக்காட்டப்படுகிறது என்பது மெய்மறப்பது என்றால் இது என்பதை ஒருமுறைசொல்லிவிட்டும் போகும்.
என் நினைவில் நீ இருப்பதால் நெஞ்சை விட்டு எவ்வாறு பிரிந்துகொள்ள முடியும் உன்னால் காதலியே நீ இல்லாத கணங்கள் கண்ணீர்ப் பூக்களைச் சொரிகிறது என்பதை அழகாகா

"கண்ணுக்குள் நீதான் , கண்ணீரில் நீதான்
கண் மூடி பார்த்தால் நெஞ்சுக்குள் நீதான்
என்னானதோ எதானதோ சொல் சொல்
காதல் ரோஜாவே , எங்கே நீஎங்கே
கண்ணீர் வழியுதடி கண்ணே"

உன்னுடன் இருந்த நினைவுகள் எல்லாம் என்னைக் கொல்லுவதாய் உணருகிறேன். இயற்கையை வெறுக்கணும் போல இருக்கு என்பதை படம் போட்டுக்காட்டும் இந்தவரிகள் காதலித்த உணர்வுகள் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.உரசல்கள் உயிரை மூச்சடைய வைத்த பார்வைகள் என்று காதலையும் இயற்கையையும்..

"தென்றல் என்னை தீண்டினால்
சேலை தீண்டும் ஞாபகம்
சின்ன பூக்கள் பார்க்கையில்
தேகம் பார்த்த ஞாபகம்
வெள்ளி ஓடை பேசினால்
சொன்ன வார்த்தை ஞாபகம்
மேகம் ரெண்டு சேர்கையில்
மோகம் கொண்ட ஞாபகம்"

வாழ்க்கையை வார்த்தைகளுடன் சேர்த்துவிடும் தன்மை அற்புதம்

"வாயில்லாமல் போனால் வாதையில்லை பெண்ணே
நீயில்லாமல் போனால் வாழ்க்கையில்லை கண்ணே"

தான் படும் வேதனையை முத்தங்கள் தந்த சுகங்கள் இல்லாமல் தவிக்கும் தருணத்தை

"முள்ளோடு தான் முத்தங்களா சொல்! சொல்!!

இயற்கையே உன்னைக் காதல் செய்யவேண்டுமென்றால் காதலியுடன் தான் ரசிக்கமுடியும் என்பதை

"வீசுகின்ற தென்றலே ,
வேலையில்லை நின்று போ!
பேசுகின்ற வெண்ணிலா ,
பெண்மயில்லை ஓய்ந்து போ!
பூ வளர்த்த தோட்டமே ,
கூந்தலில்லை தீர்ந்து போ!
பூமி பார்க்கும் வானமே ,
புள்ளியாக தேய்ந்து போ!"

என்னிடம் நண்பனொருவன் பகிர்ந்துகொண்ட கதை (அவனும் அறிந்த விடயங்களைப் அடிக்கடி பகிர்வதுண்டு என்னிடம்)

ஒரு காதல் ஜோடி. இருவருக்குள்ளும் மிகவும் நல்லதொரு புரிந்துணர்வு. காதலில் இணைந்திருக்கும் இருவரும் ரசனையானவர்கள். ஒரு விசேட தினம். இருவருக்குள்ளும் பரிசுப்பொருள் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டிய தேவை. அவன் எப்போதும் நல்லதொரு அழகிய கைக்கடிகாரம் கட்டிக்கொள்ளுவான். ஆனால் அதன் பட்டி ரசிக்கும் படியாகவோ இல்லை. அவள் தனது நீண்ட கூந்தலை தலைமுடிவெட்டி அதை வாங்கும் நிலையத்துக்குக் கொண்டு வெட்டிக்கொடுத்து விற்று அதிலிருந்து பெற்ற பணத்தைக் கொண்டு அவள் காதலனுக்குப் கைக்கடிகாரப் பட்டியை வாங்கிப் பரிசுப்பொருளாக்கிக் கொண்டு அவனிடம் நீட்டினாள்.
அவனும் அதைப் பெளவியமாக ஏற்றுக்கொண்டு மறைத்திருந்த அந்தப்பொருளைப்பார்க்கும் முன் தனது பரிசை நீட்டினான். அவளும் அன்பாக அதை ஏற்றுக்கொண்டு இருவரும் இதயத்தால் பிணைந்து பிரித்துப்பார்க்க அவள் காதலன் அவள் எத்தனை அழகாகவும் அடிக்கடி எத்தனையோ வாசனைத்திரவியங்களால் அடிக்கடி பாதுகாத்தக்கொள்ளும் அந்த அழகிய கார்வண்ணத்து நிள் கூந்தலுக்குரிய அந்த அடர்த்தியான கூந்தலை சோத்து மேலும் அழகுறச்செய்யும் சீமாட்டியை வாங்கிக் கொண்டுவந்திருந்தான் அவன் மணிக்கூட்டை விற்றுவிட்டு......

இதுக்குப்பின் அவனால் என்ன பாடமுடியும்

"பாவயில்லை பாவை ,தேவையென்ன தேவை?
ஜீவன் போன பின்னே சேவை என்ன சேவை?

முள்ளோடு தான் முத்தங்களா சொல்! சொல்!!"

கண்ணீர் வழியும் கண்களுடன் உசிரு போகத்தானே வேணும். காதலின் தேவை காதலர்கள் தங்களுக்கிடையில் எவ்வாறு எவ்வளவு அதிகளவு அன்பு செலுத்துவது யார் பக்கம் அந்த காதல் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது என்று பரீட்சித்துப்பார்ப்பார்கள். காதலர்களாலே அதிக பாடல் வரிகள் வாசிக்கப்படும். இசை ரசிக்கப்படும். இங்கு இசையும் காதலும் என்பதில் காதலில் நான் உள்ளேனா என்பதை அடிக்கடி கேட்டுப்பார்க்கும். காதலின் அவஸ்த்தைகளை காதலி (அருகில்) இல்லாவிட்டால் இசையோடுதான் மனம் பயணிக்கும் என்பது வெளிப்படையானது. இருந்தாலும் தேவைகளோடு முற்றுப்புள்ளிகாண்பது காதலின் பக்குவப்படாத தன்மை என்பது மனவேதனைக்குரிய விடயம்.

மரண ஊர்வலம்

இதற்கு முதல் இங்குபோய் வருக காதல் சாதல்

இசைப்புயல் ஏ. ஆர். ரஃமானுக்கு வாழ்த்துசொல்லி எழுதிய கவிதையில்
///
நீ யார் பக்கம் என்று
வாதிடும்
கோயில்களே
மசூதிகளே
கேளுங்கள்
இசையில் கடவுளைக்காண
கற்றுக்கொள்ளுங்கள்
கடவுளுக்காக பிளவுபட்டு
இசையைக் கலைக்காதீர்கள் ////


காதலும் இசைதான்.

காதலின் ஒவ்வொரு அனுபவத்தின் ஆழத்தில் எழுந்துகொள்ளும் இசைவடிவங்கள் காதலர்களின் மனதில் பாடகர்களாக தங்களை அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளும். ஆகவே காதலில் மதம் வேண்டாம். மதம் வளர்க்காதீர்கள். இவ்வாறு காதலின் தேவையில்  காதலர்கள் சொல்லிக்கொள்வதுண்டு. 

காதல் என்ற திருவிழாவில் காணமல் போன உள்ளங்கள் தங்களை கண்டுபிடிக்க முடியாமல் தேடல்கொள்ளும் பொழுதுகளில் எழுகின்ற முட்கம்பி வேலியாய் "மதங்கள் " (religion) இருப்பதை எந்த காதலும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை நாம்  ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். அது தேவையின்பால் தேடலின் உளச்சலில் மனது உழுதுகொள்ளாமல் இருப்பதாக நாம் சொல்லிகிறோம். உண்மைதான் அவர்கள் பண்பட்டுக்கொள்ளவில்லை காரணம் தேடலில் இருக்கிறார்கள். 

காதல் என்பது இனம் மதம் மொழி பார்க்காது என்று சொல்லிக்கொண்டு காதலுக்கு கண் இல்லை காது இல்லை என்று பகிர்கின்றவர்களிடம் கேட்கத்தோன்றுது அப்படியானால் காதலுக்கு 'உயிரே' இல்லையா.???

காதல் என்பது ஒரு 'உறுதலுணர்ச்சி அல்லது மனஉணர்ச்சி (Feeling)' என்று பகரமுடியுமானால் தொடுதல் தொட்டுணர்தல் போல் அது முடிந்துவிடும் தெறிவினைத் தொழிற்பாடா? காதல் உணர்வு எல்லோரையும் பார்க்கும் போது பேசும் போது பழகும் போது உருவாவதில்லை. ஒருமுறை காதல் நுகரப்பட்டால் தொடரப்படும் மனசுக்குள்.

"காதல் மரணம் போன்றது
இன்னும் சுமக்கிறேன்
புதைக்கவும் வழியில்லை
எரிக்கவும் மனமில்லை."
(....எங்கேயோ படித்தது....)
இந்த மரண ஊர்வலம் தேவைகளுக்காக (காதல்) ஆனதாக நினைத்தால்

"எத்தனை வேலைப்பளு
தொல்லைகள் ஆயிரம்
ஆனாலும் உன்
மூன்றுபக்க கடிதத்தை மட்டும் படித்து
மூன்று சொற்களில்
மனசை சுருக்க முடிகிறது
'ஆதாமின் அப்பிளால்'"
 
இந்தக்கவிதையின் கருத்தில் தெரிகிறதா இந்த இதயத்தை தொட்டுக்காட்டும் அந்த காதல் உணர்வு மூவாயிரம் சொற்களையும் மூன்று சொல்களில் சொல்லத்துடிக்குது அதிக  தேவையான அவசியமான வேலைகளுக்கு மத்தியிலும் ஒரு இனிமை. தவிப்பு தாகம் அங்கு உணரப்படுகிறது என்று. காதலுற்றவ(ன்)ள் அவஸ்தை அனுபவிக்கும் போது தெரிந்துகொள்ளலாம். தமது தரநிலை தகுதி அந்தஸ்து என்று நமக்கு நாமே சொல்லிக்கொள்ளும் நிலையற்ற வாழ்க்கைத் தேடலில் ஒரு சுகம் காணும் போது இந்த நல்ல இன்பத் தேடலை வெறுப்பதற்கு இனம் மதம் அந்தஸ்து அவசியமா என்று சிந்தித்துப்பாருங்கள்.

மதம் என்பது நமக்கு நமது பெற்றோர் அல்லது உறவினர்களால் திணிக்கப்பட்டது அல்லது சொல்லாமலே தொடரச்செய்யப்பட்டது. அதாவர் செயற்பாட்டுநிலை. ஆனால் காதல் என்பது தன்னிலைப்படுத்தப்படுவது (என்னால் ) காதலர்களால் கண்டுபிடிக்கப்படுவது.
இங்கு மதம் என்பது தடையாகும் தருணம் காதல் என்பது தவிப்பாகும் தருணம். தயக்கமின்றி உற்ற உறவுகளை மற்றவர் நட்புக்களை இழக்கக் கூட தயங்காது. காரணம் காதலின் இன்ப வலிமை சூரியனையும் உருகச்செய்யும்.சுட்டெரிக்கச் செய்யும்.

ஆதலால் காதல் அனுபவித்துக்கொள்வதை விட அவஸ்த்தைகளிலே அதிகம் இருப்பதைக் காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது. ஆனாலும் பாடல்களும் கவிதைகளும் அனேகம் பெண்களின் பால் இவை வெளிக்காட்டப்படுவது ஒரு ஆணாய் சற்று வேதனைகொள்ளச் செய்கிறது. ஆனாலும் இயல்பாக காதலின் உணர்ச்சி பெண்ணுக்கு அதிகம் என்று ஒருபாடலில் (எனைத் தாலாட்ட வருவாளா... என நினைக்கிறேன்.) கவிஞர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.  ஆனால்
"காதல்" "போஸ் (எ) பாஸ்கரன்" என்கிற படங்களில் ஆண்களின் அவஸ்தைகள் பற்றி ஹரிச்சரனின் பாடல் சொல்லுது.

மதம்பற்றி காதலை எதிர்க்கும் பெற்றோர்கள் பற்றி ....

வாழ்க்கையின் எச்சங்கள் பிள்ளைகள் அவர்களே அடுத்த பரம்பரைக்கு நாம்  விட்டுச்செல்லும் சொத்துக்கள். ஆக காதல் என்ற போர்வையில் இனம் மதம் கடந்து காதல் வேலி தாண்டுது என்றால் அந்த காதலர்களின் பெற்றோர் கொண்ட மதம் கலாசாரப்பின்னணி கலாசாரப்பாங்கு மொழி என்பன அழிக்கப்பட தங்களால் மற்றபராம்பரைக்கு கடத்தப்பட முடியல என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். நாம் எச்சம் என்ற சொல்லில் விஞ்ஞானப்பதம் விரிவாக சொன்னாலும் எளியமுறையில் புணர்ச்சியின் விளைபொருள் புதிதான பிள்ளை தாம் பின்பற்றிய சமய கலாசாரத்தைத் தொடரவேண்டும் என்ற எண்ணமே ஒழிய வேறொன்றுமில்லை. வெவ்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த காதலர்கள் இருவரில் எந்த மதம் அல்லது கலாசாரத்தை பின்பற்றுவது என்ற கேள்வியும் நடைமுறைச்சிக்கலுமே முதலில் இம் மதம் பார்க்காத காதலுக்கு தடை உத்தரவைப் பிறப்பிக்கிறது. இதனாலேயே பல காதலர்கள்  தண்டவாளங்களாய் ஆகிறார்கள் காதல் புகைவண்டி போகாமல்.....

"தெரிகின்ற பொருளாய் காதல் இல்லை தேடலின் விளைவாய் காதல்"

காதல்:

என்னைக்
கட்டிக்கொள்ளுங்கள்
கடைசிவரை
காப்பாற்றிக்கொள்ளுங்கள்
என்னையல்ல
உங்கள்
மகுடம் கலையாமல்
பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்

காகிதத்திலும்
கல்லறையிலும் மட்டும்
நான்
இன்னும்....
                   தொடரும்.....

காதல் சாதல்

ஒரு ஆணாய்:
பதின்மவயது அந்தா இந்தா என்று ஆணாய் இருந்து அர்த்தம் தேடும் பருவம். காதல் என்றால் என்ன என்று விழுந்து புரள எண்ணும் மனது. காதல் பாடல்கள் பிடிக்கும் ஐட்டம் அல்லது பிகருகள் என்று எதிர்ப்பால் தேடும் பருவம்.

"பருவம் படர்ந்து
பார்வைகளில் சிதைந்து
காதல் மொழி
எதுவென தேடும் மனது"

எங்கோ பார்த்த அவளை இன்னும் எப்படி இந்த மனதால் வைத்திருக்க முடிகிறது கண்களுக்கு தான் எத்தனை மெமரி காட்டுக்கள். இப்படியெல்லாம் ஏங்கித் தவியாய் தவித்து காலம் கரையும் வாலிபர்களே!

ஒரு பெண்ணைப் பார்த்தால் காதல் வருகிறதென்கிறார்களே. அப்படி என்றால் பார்வைப்புலனற்றவர்களுக்கு காதல் எப்படி இருக்கும் என்று பார்த்தால் நாம் அந்த வயதுகளில் கொண்டது ஒரு மயக்கம் அல்லது மோகம் இதையும் விட சொல்லப்போனால் கண்மூடித்தனமான அன்பு (Infatuation).
காதல் என்பது
"இரு மனம்
எம் மனம்
என் மனம்
என தடுமாறும் வரம்"

(படம் முகநூல் நண்பர் Syed Tareq Rahman's Photos - Drawing இலிருந்து)

இந்தநிலை ஏற்பட வேண்டுமெனில் உணர்வு உள்ளம் வெள்ளமாய் பழகிப்பாருங்கள். இருவருக்கிடையில் இயைந்து போகும் பல இடங்கள் தெரிந்து கொள்ளப்படும். ஒன்றாய் இசைந்து பாடும் ஒரு சந்தம் தெரியும். இது பழகலும் பேசுதலும் உணரப்படும் இனிய பொழுது.

ஆக வெறுமனே பார்த்தால் அவளைக்காதலிக்க முடிகிறது என்றால் கண்ணில் தெரிந்தது காதல் என்பதை விட காமம் அல்லது தீவிர மோகம் என்றே சொல்லத்தோன்றுது. கேட்கலாம் காதல் என்பதன் அர்த்தப்படுத்தல் காமம் என்று. தவறு. காதல் என்பதன் ஒரு விளைபொருள் காதலில் காமம் அதாவது புணர்ச்சி இன்பம். காதலுக்கு முதல் எண்ணும் இதை காதல் எச்சரிக்கும்.
பல காதல்கள் கண்ணீரின் ஊர்வலத்தில் இருப்பதற்கு இதுவே முதன்மை பெறுகிறது.
காதல் பல புரிந்துணர்வுகளில் விட்டுக்கொடுப்புக்களில் வலம்வர வேண்டியது தவிர காவியத்துக்காகவும் கல்லறைகளுக்காகவும் இருப்பதற்கல்ல. காதலிப்பதற்காகவே காதல்.

இப்போதைய நமது பாரம்பரியங்களில் காதல் என்பதை விட வேண்டும் தவிருங்கள் என்றும் ஒரு பொதுவாக எல்லாப் பெற்றோர்களாலும் வெறுக்கப்படக் காரணங்கள் கல்யாணத்துக்கு முன்னான காதல் என்ற போர்வையில் கலைக்கப்பட்ட சிசுக்களின் சாபங்களே. அனேக காதல் கல்யாணங்கள் கல்யாண வாழ்க்கையில் தித்திக்காததும் இதற்கு காரணங்களே.
கல்யாணத்துக்கு முன்னரே இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் முழுமையாக உணர்ந்த ??? பிறகு காதலில் கரைந்த பிறகு கல்யாண வாழ்க்கையில் அவர்களால் வாழ முடிவதில்லை என்பது பல அனுபவசாலிகளின் கருத்து. என்னைப் பொறுத்தவரையில் இவர்களிடையே சரியான புரிந்துணர்வு முறையாக கட்டிஎழுப்பப்படாததே அல்லது தொடர்பாடலில் எழும் தீர்க்கப்படாத சிக்கல் நிலைமையுமே காரணமாக இருக்கிறன எனலாம். காதலின் பெறுமதி உணரப்படாமல் மனித இனத்தின் எச்சம் நீடித்த தன்மை என்பதை விளங்காமல் காதலின் அர்த்தம் அறியாமல் இருப்பவர்களால் காதல் என்பது விரும்பப்படாமலும் ஆதரிக்கமுடியாமலும் இருக்கிறது என்பது உண்மையே.

கற்றுக்கொள்க
காதலை
சாதலுக்கு அல்ல
வாழ்வதற்கு
என்று பகர்க உலகே

உணர்வுகளின் எழுச்சிகளில் காதல் வாழ்கிறது என்பது உண்மையே. அது

உயிர்களின் ஆழத்தேடல்
பரிணாமத்தின் பருவத்தேடல்
இதயத்தின் இன்பத்தேடல்

என்பதை உணர்க உள்ளங்களில் தேக்கி நுகர்க.

தேவைகள் தீர்ந்த பிறகு உயிர் என்பது உடல் ஆகும். காதல் தீர்ந்த பிறகு(கல்யாண) வாழ்க்கை நரகமாகும். காதல் சாதல் வரை கொள்க. இறுதி மூச்சும் இனி காதல் மூச்சாகட்டும். கல்யாணம் ஆனால் காதல் சாவது இல்லை. இன்னும் வளர்க்கப்பட வேண்டியதே.

(தொடரும் இனமத மொழிகள் கொண்டு)

காதல் கிறுக்கன்

உன்னிப்பாக இருக்கிறேன்
உன்னுதடுகள்
எப்போதாவது
அதைச் சொல்லும் என்று

என் செல்போன்
அதிகளவு எழுதிய
அந்த வரிகளை

என் நெஞ்சின் மீது
ஆழமாய்ப் பதிந்த
அது

வார்த்தைகளில்
இல்லாவிடினும்
வரிகளில் மிளிருமெண்டு
அடிக்கடி நானும்
எஸ் எம் எஸ்
வந்திருக்கா எண்டு

பல மணிநேரம்
பஸ் பயணத்திலும்
எதை எதையோ
தேவைக்கில்லாமல் பேசி
தவம் கிடந்த
அந்த வார்த்தை
வராதா என்று

உன்னிப்பாக இருக்கிறேன்
உன்னுதடுகளில்
எப்போதாவது
முணுமுணுப்பாய் என்று

இன்னும் எனக்கு
அந்த சந்தேகம்
நான் காத்திருப்பது
காதலுக்காகவா
காதல்
வார்த்தைகளுக்காகவா

ஆனாலும்
உதடுகளின் உச்சரிப்பில்
உயிர்வாழ்கிறேன்

நன்றி மது

தாகம்........

கால்கடுக்க
நடந்து நடந்து
வெயில் தெறிக்கத்
தேடித்தேடி
வெடிப்பு விழுந்த
பாறையில்
வீசிய சாரல் மழை
நனைந்தும் நனையாமல்
மண்படையில்
நான்கு
கால்தடங்கள்
இப்போது
எந்தப்புள்ளியில்
என் இருப்பிடம்??

நான்
தொலைந்தது
நெஞ்சை உசுப்பிய
பார்வையிலா
அந்த
ஈரவிழியின்
உள்ளத்திலா

வீணாய் கழித்த நாட்களுக்கு
ஒரு மரம்
நட்டிருந்தால்
இருவரும் சேர்ந்து
காதல் காற்றையாவது...
காதல் மழையிலாவது....